Column YW: Nee meneer de agent, ik ben geen drugsdealer

banner_1

500 gram pure boter, een zakje met wit bakpoeder en een strip Imodium na een bezoek aan de plaatselijk kebabzaak. Dichter dan dat ben ik nog nooit bij drugs gekomen. Toch denken omstaanders daar altijd anders over....

Dus jij dacht dat het fijn was om dagelijks - al dan niet meerdere malen per dag - met een andere kar rond te rijden? Denk maar opnieuw. Nee, het is een hondenstiel die autojournalistiek. Want wees eens eerlijk, hoelang deed jij er over om deftig te kunnen parkeren met je trouwe vierwieler? Juist ja. Die leercurve en vertrouwen dat mijn rijdende collega's en ik opbouwen gooien we steeds weer in het rioolputje naast de baan als we in een andere wagen stappen.

Toegegeven, gaandeweg leer je er wel mee omgaan en krijg je een beter ruimtelijk overzicht dan menig architect. Kunde ten spijt, het gaat altijd goed tot je nader kennis maakt met de stoeprand. Neem het van mij aan, geen enkel wagenpark op de wereld heeft meer velgenschade dan het testwagenpark voor journalisten. Al valt die constante aanpassingsstress in het niets tegenover onze ergste vijand, jaloezie.

Hoewel mijn weelderige - en trouwens fabuleuze - baard anders insinueert, geniet ik nog van een gezegende jonge leeftijd. Echter verwacht de maatschappij dat een jonge twintiger braaf naar zijn werk in de horeca rijdt met een afgetrapte Polo die hij van zijn grootmoeder heeft geërfd. Jonge mensen die in karren rondrijden met meer luxe dan een Dacia, daar hangt een luchtje aan. Dat, of ze moeten vaders wagen gestolen hebben om gepensioneerden van hun fiets te rijden en met veel te luide muziek door de dorpskern te rijden van Dworp. Want iedereen rijdt daar blijkbaar met de laatste hit van Snoop Dogg - of hoe hij tegenwoordig ook door het leven mag gaan - schallend uit de boxen.

De link naar drugs wordt dan ook al snel gelegd. Want blijkbaar kan je als twintiger enkel rijk worden door dat ranzig goedje te verkopen. Indien dat het geval is, wil ik wel weten waar ik me aanmeld. Vacature.com kon me alleszins niet verder helpen, de gemiddelde Snoop Dogg-luisteraar dan weer wel. Laat me echter één ding duidelijk maken: drugs zijn niet mijn dada. Dus kom niet bij me af met al die wietsoorten als Canada Dry, 7-UP en Red Bull. Al lijkt die laatste echt wel een pareltje te zijn...

'Waarom dit me van het hart moet?' denk je terwijl je een joint aan het rollen bent. Wel, ik ben een vleselijk wezen. En net zoals elke vleesgeworden CO2-blazer heb ik nood aan sociaal contact. In mijn geval resulteert dat meestal in bezoekjes naar vrienden. Dat het de éne week in een Dacia is en de andere week in een Mercedes S-Klasse, dat is part of my job. De buren van mijn vrienden - en gelukkig is het een klein aantal (en dan insinueer ik naar mijn vrienden) - begrijpen dat blijkbaar niet helemaal. Er wordt bijna maatschappelijk verwacht dat ik bij iedere buur ga aanbellen om te meldden dat die blitse bolide - hun geliefkoosde uitspraak - niet gekocht is van drugsgeld van hun kleinzoon, maar wel een perswagen is.

Echter kreeg ik nog nooit zoveel (negatieve) reacties als tijdens het rondtoeren met een maagdelijk witte Jaguar F-Type. Op nog geen drie uur tijd moest ik me verantwoorden aan vijf mensen, twee honden en één boomknuffelaar. Blijkbaar is het een wagen die gewoonweg schreeuwt dat je op weg bent naar niet al te koosjere zaakjes. En eerlijk... Dat kan me geen knijt schelen, want op dit moment kan ik me geen betere wagen op de planeet voorstellen. Natuurlijk is hij niet zo goed als een Porsche 911. Maar eisen dat ze evengoed zijn, is als verwachten dat op friet enkel mayonaise mag. De F-Type is geen mayonaise, maar warme curry, pepersaus en stoofvlees bovenop een familiepak. het wordt een vettig boeltje, maar stiekem vind je het lekkerder dan weeral mayo.

Dus laat ze mij maar tegenhouden om te vragen waarom ik niet met een afgetrapte Polo rijd. Dat geeft mij een rede te meer om nog eens heerlijk brullend door de verzetten te knallen. Tot 70 natuurlijk, want je mag oom agent geen enkele aanleiding geven om de drugshond boven te halen...

Laatst gepubliceerd

Reacties (9)

Plaats een reactie
Timmie 20:59
afbeelding van Timmie

kom kom Yves,
binnenkort gaan we eens een toertje doen met mijn auto.
"als mensen iets vragen, je bent POOI-manager en als ze willen wil je hen wel.....managen"

Carlos 21:39
afbeelding van Carlos

Met de enkele testwagens, die ik tot mijn verbazing toch heb mee gekregen, heb ik ook al veel rare blikken gehad... Vooral wanneer je naast de zelfde (of soort gelijk model) staat. Dan kijken de chauffeurs van de andere wagen nog viezer :-).
Ach ja, de maatschappij zeker...?

yoran 09:28
afbeelding van yoran

Dworp FTW!

Wim 10:34
afbeelding van Wim

Ben eigenlijk nog nooit tegengehouden, wel veel politie tegengekomen en altijd positief, maar dat zegt natuurlijk meer over Yves dan over mij ;) Wielerterroristen daarentegen die worden al kwaad als ze 2 seconden van 35 naar 20 km/u moeten omdat we "in de weg" lopen.

Adriaan 10:43
afbeelding van Adriaan

Toen ik een jaar of twee een paar dagen naar huis mocht met een mercedes s-klasse (is dit de juiste schrijfwijze? ;) ) keek er niemand raar op, zeker niet in mijn buurt, nuja dat wil wss meer zeggen of waar ik woon dan over waar jij het over hebt yves. Maar als je het echt niet meer aankunt om met die auto's rond te bollen, wil ik wel die klotejob van jou over nemen hoor ;)
En nog niet zo lang geleden heb ik op 2 maanden tijd pakweg 10 verschillende auto's gehad, een combinatie van slechte organistatie bij de garage, werkgever en leasing maatschappij. En dan zijn mijn buren wel eens komen vragen of hun zoon geen stage mocht komen doen bij mijn garage :p de teleurstelling was groot toen ik uitlegde dat ik maar een it-er was :p

Glenn H 11:49
afbeelding van Glenn H

Ik denk dat Yves zijn job voor geen geld van de wereld wil ruilen. Zo is het ook maar net, aangezien hij er meer tijd in steekt dan het verdient. Puur uit passie. Maar als je dan aan het werk bent, testen of fotograferen is het leuk als je gewoon je ding kan doen. En daar wringt het nu net. Het vertrouwen is er nooit. Als journalist wordt je op die momenten zelden benadert, eerder als "wat is dat hier nu weer" en "het zal wel niet juist zijn". Het vooroordeel wint altijd. Dat lijkt me net het punt. Maar ik ben overtuigd dat hij niet alle moeite van de wereld doet om hier nu even te schrijven dat hij liever een doorsnee 9 to 5 job wil. Hij is autojournalist in hart en nieren, zelfs al op deze jonge leeftijd. Maar iedereen wil de juiste aandacht en respect voor zijn job. (by the way: it's me in that trunk ;-) , so I know the story )

Ikke 14:27
afbeelding van Ikke

Een beetje relativeren kan geen kwaad hoor ;)

Glenn H 17:37
afbeelding van Glenn H

Maar natuurlijk, was de opwelling van de moment. Mijn buurman is de minst gezellige, vandaar. Maar nu ben ik weer kalm :D

Rob 13:17
afbeelding van Rob

Ik moet zeggen dat ik ook altijd een beetje wantrouwig ben als ik jonge knapen in een kapitale wagen ziet.... Misschien komt het omdat ik ooit vlakbij een woonwagenkamp heb gewoond (en regelmatig dure bolides afgesleept heb zien worden, incluis een jonge knaap met handboeien om zijn handen), misschien is het gewoon afgunst ;-)

Maar een autojournalist herken je meestal wel. Die zie je over het algemeen genieten van de auto, een durgsdealer of pooier is veels te druk met stoer kijken om nog te kunnen genieten van de wagen ;-)

Uw reactie

Recente reacties

Laatste rijtesten

Alle rijtesten

Laatste reportages

Alle reportages

Laatste nieuws

Alle nieuws