Test: Nissan Leaf 75 kWh - oefening baart kunst (2025)

Niet Tesla, wel Nissan was het eerste automerk ter wereld dat een EV in massaproductie nam. Zeggen dat de Leaf een pionier was is, is dus een understatement van jewelste. De derde generatie Nissan Leaf is hier en wil overtuigen met een riante range, innovatief interieur en een design waar je niet van in slaap valt. Slagen de Japanners in hun opzet?

Pros

Nu mét design!
Nu mét range!
Correct geprijsd (denken we toch)

Cons

Sluit aan, maar neemt geen voorsprong
Achterbank kon rianter
Mocht nog nét wat zuiniger

Wat is dit?
De derde generatie van de eerste elektrische auto in massaproductie. Want terwijl de Duitsers nog volop aan het friemelen (lees: sjoemelen) waren met diesels, werd de Leaf al in drie continenten gebouwd en in nog meer continenten verkocht. Nu, zo'n 700.000 stuks later, is het tijd voor de derde generatie. En die was nodig...

Hoezo?

De Leaf was ooit een ab.so.lu.te pionier, net zoals broeder Qashqai dat was in het crossover-gamma. Echter, net zoals die Qashqai heeft de Leaf het wat laten afweten bij zijn tweede generatie. Niet dat er iets mis mee was, maar met de stormloop aan nieuwe modellen van andere merken en het feit dat hij zo grijs was als zijn lanceringskleur, maakte dat mensen voorbij de Nissan-dealer liepen op zoek naar het nieuwste felgekleurde blinkende metaal met stekker. Dat... en de opkomst van Tesla natuurlijk.

Goed nieuws echter, want de derde generatie Leaf krijgt een knalblauwe lak als lanceringskleur! Gelukkig beseffen ze bij Nissan dat die Luminous Teal lakkleur alleen niet genoeg is om de Leaf terug de spotlight in te rijden. Nee, de concurrentie heeft gigantische stappen gezet (VW ID.3, Kia EV3 en Skoda Elroq iemand?), waardoor de Japanners de Leaf moesten evolueren. Die evolutie heeft deze derde generatie ook daadwerkelijk gezet. Want wat ooit zijn carrière begon als een elektrische droom - met beperkte range - is uitgegroeid tot een gezinswagen met riante range.

Hoe riant is de range van de nieuwe Nissan Leaf?

Nissan afficheert alvast 622 km. Al hebben we het dan over de Extended Range met accu van 75 kWh (netto). Er is ook nog een Standard Range, maar die weet alsnog 445 km uit zijn accu van 52 kWh (netto) te puren. Dat zijn WLTP-cijfers natuurlijk, waardoor je in de realiteit veelal genoegen zal moeten nemen met minder. Desalniettemin reden wij in onze eerste test een verbruik van 15 kWh/100 km bij elkaar op Deense wegen bij een graad of 10 Celsius . Waardoor je nog steeds naar 500 km range kijkt. We zijn ver gekomen van de eerste generatie die amper 206 km range voor wist te leggen...

Moet je eenmaal gaan laden, dan kan dat aan 150 kW DC voor de Extended Range en 105 kW DC voor de Standard Range. Dat zijn acceptabele cijfers, maar geen prestatie waarmee je de krantenkoppen gaat halen. AC-laden gaat aan de marktconforme 11 kW. Daarnaast is Nissan uitermate fier op de "Vehicle to Everything"-mogelijkheden van de Leaf. Of anders gezegd: de Leaf kan V2L (energie aan je airfryer), V2H (energie aan je huis) en V2G (energie aan het energienetwerk) bieden. Met die kanttekening dat ook de lokale wetgeving mee moet zijn in het geval van V2H en V2G. In het Verenigd Koninkrijk is het per 2026 mogelijk, Het Europese vasteland volgt hopelijk spoedig.

Genoteerd. Hoe voelt de nieuwe Nissan Leaf vanbinnen?

De derde generatie Leaf heeft een pagina genomen uit het boek van grote broer Ariya. Waardoor het interieur er met rasse schreden op vooruitging. Uiteindelijk verzet de Leaf geen bakens, maar hij geeft geen duimbreed toe op de concurrentie. Er is eindelijk meer in deze Nissan dan zwarte plastiek. Te zeggen: stof op het dashboard, zachte deurpanelen vooraan, een witte dakhemel doorsneden door een panoramisch dak met hippe dimfunctie en donkerblauwe accenten rondom.

Nee, dit is nog steeds niet 's werelds meest emotievolle interieur, maar kruip meteen na deze Leaf in de cabine van zijn concurrenten en je hebt niet het gevoel een upgrade te maken. Moeten we dan toch zaniken, dan zijn de twee 14,3-duims schermen knap van implementatie en scherpheid, maar nogal rommelig qua interface (meer info is niet altijd beter, Nissan). Daarnaast vragen we ons ook luidop af wie verzonnen heeft om de Duplobak van zoonlief leeg te kappen om te gebruiken voor de P, R, N en D-knop voor de aandrijflijn. Een auto starten zou een emotievolle handeling moeten zijn en zo'n vierkante generische knop dekt de lading niet helemaal. Nu goed, we geven merken vaak een oorveeg dat er geen fysieke knoppen meer aanwezig zijn in auto's, dus we kunnen Nissan hier bezwaarlijk op pakken. Ook de klimaatcontrole en een hoop ander functies bedien je bijvoorbeeld nog met knoppen. Hoezé!

Is de nieuwe Nissan Leaf ook ruim?

Met een lengte van 4,35 meter is de derde generatie Leaf opvallend lang voor een auto in zijn klasse. Dat vertaalt zich niet per se naar de binnenruimte. Het is te zeggen: vooraan zit je - hoewel wat aan de hoge kant - meer dan riant, achterin moet je geen royale beenruimte verwachten. Het is heus niet slecht, maar sommige EV's tonen wat voor balzalen je kan creëren met eerder compacte dimensies. Ook de eerder korte achterbank helpt daar niet bij.

De koffer is met 437 liter perfect van wat je verwacht in dit segment, met een maximale kofferruimte van 1.052 liter als je de achterbank (60:40) neer klapt. Da's op zich knap, want de Leaf heeft een silhouet dat eigenlijk een kleine koffer zou dicteren. Door te kiezen voor voorwielaandrijving krijg je echter een kofferbak die tot bijna aan het asfalt gaat. Een frunk zit er daardoor evenwel niet op. Snert.

Hoe rijdt de Nissan leaf?

Tegenover zijn voorganger is de derde iteratie van de Leaf duidelijk geen doorontwikkeling. Alle bestaande componenten werden buiten gesmeten. In de plaats werd er natuurlijk naar grotere broer Ariya gekeken. De Leaf leent dan ook diens platform en bepaalde ophangingscomponenten. Dat is goed nieuws, want de Ariya is een miskende held in het EV-segment. Het rijgedrag van de Leaf is dus solide, met een matuur stuurgevoel en een voortreffelijke demping die mooi de balans tussen comfort en sportiviteit weet te verzoenen. Het stuurgevoel is - ongeacht de instelling - eerder aan de zware kant, maar dat geeft op zijn beurt het nodige vertrouwen.

Qua aandrijflijn is de Leaf uitsluitend voorwielaangedreven (vierwielaandrijving staat niet op de planning). Ga je voor de "Standard Range", dan krijg je 52 kWh aan accu en een elektromotor van 177 pk op de vooras. De Extended Range verhoogt dat vermogen tot 217 pk en koppelt dat aan de accu van 75 kWh. Wij reden vooralsnog enkel die laatste en kwamen niets tekort op vlak van vort voor het dagelijks verkeer. Met een sprinttijd van 7,6 seconden naar de honderd en een top van 160 km/u is dit gewoon wat je van een moderne EV verwacht... maar ook niet meer.

En de prijs van de Nissan Leaf?

Aha! Die is er nog niet. Zoals een pitbull bleven we echter aan de aanwezige Nissan-medewerkers (hun bips) hangen, waardoor we wel enkele indicatieve prijzen hebben. Zo zou de basisversie starten ergens rond de 36.000 euro en ben je voor de versie met grote accu ruwweg 41.000 euro kwijt (weerom, de prijzen zijn niet finaal, maar ver daarvan afwijken zullen ze niet).

Met die prijs zet de derde Leaf zich competitief in de markt. Een Volkswagen ID.3 start aan 33.990 euro, een Renault Mégane E-Tech (waarmee hij ook wat genen deelt) kost je minimaal 39.250 euro. Enkel een MG4 kost je absurd veel minder (23.285 euro), zolang je er eentje te pakken kan krijgen, want die zal spoedig aan een nieuwe generatie gaan.

Besluit

De derde generatie Nissan Leaf transformeert van pionier naar volwaardige elektrische gezinswagen. Ondanks enkele kleine ergernissen zoals het rommelige infotainment en de bescheiden achterruimte, bewijst Nissan dat het weer serieus meedoet in het elektrische segment. Nu is het nog kwestie van klanten naar de Nissan-dealer te krijgen.