Test Mazda CX-6e - supermodel met schoonheidsvlekje (2026)

Na elektrische sedan 6e brengt Mazda nu de elektrische SUV CX-6e naar ons Belgenland. Die wil in een wereld vol van prikkels een oase van rust brengen. Doet hij dat ook in de praktijk? We zochten het uit op Duitse bodem.

Pros

Design/afwerking
Prijs
Ruimte

Cons

Schermenwinkel haaks op filosofie
Geen fysieke knoppen
Positionering uitvoeringen

Wat is dit?
De Changan Deepal S07... die bij ons beter bekend is als de Mazda CX-6e. Want net zoals sedanbroer 6e werd deze elektrische SUV samen ontwikkeld met het Chinese Changan. Een Japans Chinese fusion, die Mazda in Europa weer helemaal op koers moet brengen qua CO2-uitstoot. Maak echter niet de fout door te denken dat dit een verplicht nummertje is. Want hier steekt liefde in, dames en heren.

Wacht even ik volg niet: Deepal?!

Mazda rept er natuurlijk met geen woord over tijdens de presentatie, maar inderdaad: deze Mazda CX-6e is het kind van een joint venture tussen Mazda en Changan. Changan mag misschien niet meteen een belletje doen rinkelen, maar samen met SAIC (dat onder andere MG in handen heeft), FAW en Dongfeng wordt het merk steevast bij de "grote vier" gerekend in China. Zo was Changan de eerste onafhankelijke Chinese autobouwer die meer dan 30 miljoen auto's wist te bouwen.

Mazda vond enkele jaren terug vriendschap bij Changan voor het bouwen van elektrische auto's. Changan verdeelt die onder de Deepal-vlag, Mazda onder de - uiteraard - Mazda-insigne. De Mazda6e was het eerste kind van die samenwerking, nu is het de tijd voor deze CX-6e.

Ziet er een fraai stukje metaal uit!

Jep, we volgen je helemaal. Is de Mazda6e al geen misse verschijning, dan is deze CX-6e gewoonweg kunst op wielen. Het Kodo-design van Mazda mag dan wel wat onder druk staan (hoe ver kan je "simplificatie" generatie na generatie drijven?), dankzij de elektrische bouwstenen konden de designers toch even terug loos gaan. Lijkt deze CX-6e op een conceptauto die zo in productie ging, dan is dat omdat dit simpelweg het geval is. Elke hoek van de 4,85 meter lange SUV oogt dan ook imposant.

Ga je kijken op detailniveau, dan wordt het nog plezanter. Kijk maar eens naar de minimalistische dagrijverlichting die zich rond de "grille" drapeert, naar de C-stijl die als een pilaar los staat van de auto en werkt als een luchtsleuf voor aerodynamica (wat is dit, een Bugatti?!) en de lange achterruit waarop de wisser verloren lijkt te lopen (al hoor je ons niet klagen dat je anno 2026 nog een ruitenwisser krijgt). Kortom: deze CX-6e ziet er heel premium uit... en dan heb je het interieur nog niet gezien.

Sodejoekels, dat is pas een scherm!

Mazda, het merk dat jarenlang pretendeerde dat een auto een tactiele ervaring moet zijn met fysieke knoppen en bescheiden schermpjes, lijkt dat motto even vergeten bij de CX-6e (of het verloor de discussie met de Chinezen). Centraal op het dashboard prijkt er inderdaad een scherm van maar liefst 26 duim dat vertrekt naast het stuur en doorloopt tot ver in de personal space van de passagier. Aangevuld met een head-updisplay biedt het Japanse merk daardoor een digitale beleving waar zelfs sommige Duitse merken jaloers op zouden zijn.

Laat je echter niets wijs maken: het verdwijnen van fysieke knoppen in deze Mazda doet echt wel pijn en brengt geen toegenomen gebruiksgemak. Instellen van je rijmodi of mate van regeneratief remmen? Ergens diep in de menu's van het scherm. Aanpassen van de klimaatcontrole? Via het scherm. Het verstellen van je zijspiegels?... Via het scherm. En hoewel de interface logisch in elkaar zit, zijn er gewoon menu's na menu's na menu's om zaken aan te passen. Het is de kwelgeest van deze tijd in de autosector en hoewel Mazda lang de deuren gesloten heeft gehouden, lijken die nu toch ook binnen geslopen bij het Japanse merk.

Dat klinkt niet zo goed?

Ach, het is de trend van de tijd, zoals oversized broeken en mullets. Net zoals die stijlkundige keuzes van mijn zoon en dochter komt de autosector ook nog wel terug op zijn stappen. Laat dat scherm echter geen domper op de feestvreugde zijn binnenin. Want laat ons wel wezen: de afwerking in deze CX-6e is van een torenhoog niveau. Hoger dan we tegenwoordig bij veel Duitse merken zien. Van stuur tot deurpanelen tot middenconsole tot de afwerking achterin. Er is duidelijk liefde besteed aan het eindresultaat.

Ook goed meegenomen: door zijn elektrische basis is de CX-6e gewoon lekker ruim. Zowel voor- als achterin is het lekker zitten voor volwassenen. Het op het eerste gezicht best bescheiden koffervolume van 363 liter vertelt dan weer maar een deel van het verhaal. Zo is er niet alleen nog een frunk van 80 liter, in de realiteit is de koffer een stuk groter. Hoezo? Wel, Mazda telt voor het berekenen van zijn volume maar tot aan de gordellijn (lees hoedenplank). Iedereen die ooit op reis ging naar het zijden van Frankrijk weet dat je boven de hoedenplank nog wonderen kan verrichten....

Met wat rijd je dan naar het zuiden van Frankrijk?

Met een auto gebouwd op het EPA1-platform van Deepal dat gebruik maakt van een 258 pk en 290 Nm koppel sterke elektromotor op de achteras en een accu van 77 kWh bruikbaar. Opladen kan aan maximaal 11 kW AC en 200 kW DC en de CX-6e kan je maximaal 484 km ver brengen. Om je een idee te geven: dat is zeer vergelijkbaar met wat je in een Volkswagen ID.4 of Skoda Enyaq krijgt als je voor de "grote batterij" gaat.

De sprint naar de honderd heb je dan weer afgelegd in 7,9 seconden (8,1 tellen als je voor de grotere 21-duims velgen gaat) en bij 185 km/u trekt Mazda de begrenzer aan. Vehicle-to-Load is verkrijgbaar en dat aan 3.3 kW AC. Vierwielaandrijving of een Performance-uitvoering zijn er niet. Elke Mazda CX-6e is gebekt met dezelfde snuit en aangedreven door hetzelfde hart.

Hoe rijdt de Mazda CX-6e?

Al vanaf de eerste km's wordt duidelijk dat deze CX-6e zijn genen deelt met sedanbroeder 6e. Daardoor merk je duidelijk een focus op comfort (de geluidsisolatie is van een opmerkelijk hoog niveau) en een queeste om het welbehagen van de inzittenden voorop te stellen. Door het SUV-koetswerk komt die afstelling nog meer tot zijn recht, omdat je überhaupt geen nood voelt om deze CX-6e snel de bocht om te wringen. Dat doet hij wel met enige verve - niet in het minst omdat ons testexemplaar geschoeid was met Michelin Pilot Sports - maar je merkt dat dit geen MX-5 op hoge pootjes is.

Nee, de CX-6e is een rechtstreekse aanval op premium SUV's met een elektrische aandrijflijn. En eerlijk: hij kan er qua rijgedrag zo naast gaan staan. De demping, de ophanging, de stuurinrichting en de afstelling zitten gewoon op een Europees niveau. Daardoor krijgt deze CX-6e op dynamisch vlak geen uitgesproken karakter, maar zoek je een auto die er uitziet als een blok marmer gesneden door Michelangelo himself en een correct rijgedrag heeft? Je hoeft niet verder te zoeken.

Moet ik daarvoor mijn gehele bankrekening plunderen?

Laat het ons zo stellen: voor wat je krijgt, is deze CX-6e absurd correct geprijsd. Instappen doe je aan 46.290 euro, waardoor hij 2.400 euro duurder is dan de Mazda6e. Meer geld moet je eigenlijk niet neerleggen, want in de basis krijg je al een warmtepomp, panoramisch dak, audiosysteem met 23 luidsprekers, head-updisplay, elektrische kofferklep, verwarmde en geventileerde stoelen vooraan en ga zo nog een uurtje verder.

Je kan 3.000 euro extra neerleggen voor uitvoering Takumi Plus, maar die brengt vooral digitale zijspiegels met zich mee. Klinkt vet op papier, is minder fijn in gebruik in de praktijk. Andere koetswerkkleuren dan wit kosten je 900 tot 1.200 euro (afhankelijk van de tint) en wil je die V2L om je airfryer van stroom te voorzien op locatie? Dan moet je 120 euro neerleggen. Een trekhaak is er natuurlijk ook en die mag tot 1.5 ton met zich mee slepen.

Besluit

De Mazda6e staat bij ons al te boek als één van de mooiste auto's van het moment en SUV-broer CX-6e mag zich daar zonder gêne naast parkeren. Ook op vlak van rijden, aandrijflijn, verbruik en afwerking laat deze CX-6e geen steek vallen. Tot op zo'n punt dat een Europees merk hier vlot 20.000 euro meer voor zou vragen. Het schoonheidsvlekje van 26" in het interieur moet je er wel bij nemen. Maar in een wereld vol prikkels is dit inderdaad een visuele oase van rust...