Omoda 4 getest: Chinees met Europese manieren? (2026)

Met zijn Lamborghini-neus wil de Omoda 4 de meest Europese Omoda ooit worden. Wij reden de hybride én de elektrische versie in China, weliswaar tussen de kegels die uitgezet waren op een ondergeregende parking. Is de Chinese ambitie meer dan een mooi verhaal? Autofans deed de test!

Pros

Soepele, stille aandrijving
Meer stuurgevoel dan bij andere Omoda's
Meer fysieke knopjes en ruime achterbank

Cons

Drukke styling is niet voor iedereen
Hybride heeft met 350 liter minder koffer dan de EV (400 liter)
Belgische prijs nog niet bekend

Wat is dit?
Dit is het vijfde en laatste deel van onze artikelreeks over de Chinareis, en de hoofdrol is voor de Omoda 4. Hij is de instapper in het gamma van Omoda, het merk van Chery dat samen met zusje Jaecoo Europa wil veroveren. Hij schuift onder de compacte Omoda 5 en de kloeke Omoda 9, meet zo'n 4,4 meter en rust op hetzelfde T1X-platform als de Omoda 5. Wij beweren niets, maar met zo'n scherpe jongere broer in de showroom zou de Omoda 5 wel eens kunnen verdwijnen. De Omoda 4 zelf komt zowel als hybride als elektrisch naar ons toe.

Slalommen tussen de kegels

Met een Europees rijbewijs ligt rijden in China een stuk moeilijker. Zelfs met zijn roze Belgisch kaartje in de aanslag vertrouwden de Chinezen ondergetekende toch niet helemaal om op de openbare weg te rijden. Onze test vond dus plaats op een grote parking van het merk zelf, een parking waarop menig Vlaams dorp zijn kermis kwijt zou kunnen en waar de Chinezen met kegels een parcours uitgezet: een kleine slalom, een haarspeldbocht, een recht stuk om te versnellen en te remmen, en dan van voor af aan. In die arena mochten we als eerste Belg enkele ritjes maken, in zowel de hybride als de elektrische versie.

Veel kan je daar niet uit afleiden, en dat zullen we dan ook niet doen. Een eerste indruk zit er wel in, want de Omodanen hebben grote verwachtingen van deze wagen. Niet zo groot als die van de gemiddelde gamer, die voor de release van GTA 6 op 19 november een week verlof opneemt, maar toch. Deze Omoda 4 moet immers de meest Europese auto van het merk worden en de Europeaan het meest aanspreken. Iets waar hij - in tegenstelling tot GTA VI, geen teasercampagne van tien jaar voor nodig heeft.

Verre neef van een Lambo

Daarom krijgt hij zijn Europese afstelling mee in Raunheim, bij Frankfurt, waar Chery zijn ontwikkelcentrum voor Europa heeft. Maar je ziet die ambitie ook aan de styling. Met zijn spitse koplampen heeft de Omoda 4 wat weg van een Lamborghini. Verder zie je scherpe lijnen, een drukke flank, opvallende lichtsignaturen, zwarte zijschorten en wielkasten, een grote diffusor en een contrasterend dak. Je begrijpt meteen waarom we deze jongen een Temu Lambo noemen. Temu is trouwens ook de beschrijving van de nogal drukke flank, want daar worden we na een kwartier turen "te moe" van.

Dat flauwe grapje ten spijt, moeten we Omoda wel een pluim geven, want deze 4 heeft echt wel persoonlijkheid, iets waarmee hij zich weet te onderscheiden van heel wat andere Chinezen, die hun design eerder bepaald zien door de windtunnel dan door de tekenpen. Bovendien is de stijl is scherper dan we van de andere modellen van het merk gewend zijn, zonder er daarbij compleet van te vervreemden. De wagen volgt de Mecha-designstijl die ook de op til staande Omoda X vormgeeft. Noem hem dus gerust een verre neef van het huidige gamma, eerder dan een close broer.

Knopjes en een klepje

Ook binnenin gaat het Europese verhaal verder. Neem de startknop: die kan je pas bedienen nadat je een klepje omhoog hebt geduwd, precies zoals bij een Lamborghini. Spectaculair, zeker, al brengt dat klepje - hoe hard het ook je ego voedt - je geen seconde sneller op bestemming. Uiteraard zijn er ook grote schermen, maar rond die schermen zitten meer knopjes dan we bij het merk gewend zijn. Is onze ergonomische aversie voor schermen eindelijk tot in China geraakt?

Nu we het toch over de schermen hebben: het infotainment bestaat uit een verticaal scherm van 13,2 inch in het midden en een digitaal instrumentenpaneel van 8,8 inch achter het stuur. Volgens Omoda draait de spraakassistent op een taalmodel dat gewoontes leert en de bedoeling van de bestuurder beter moet begrijpen. De assistent die we mochten testen zorgde soms eerder voor spraakverwarring dan voor spraakbesturing, vooral bij meervoudige commando's. Gelukkig verstaan de Chinezen en ondergetekende elkaar op één vlak: de gewoonte om flink wat ruimte op de achterbank te voorzien.

Hybride of elektrisch?

Onder de motorkap hadden we twee keuzes, die we uiteraard allebei aan de tand hebben gevoeld. De hybride koppelt een 1.5 turbobenzinemotor van 143 pk aan een elektromotor, goed voor 224 pk systeemvermogen en een sprint naar 100 km/u in 8,1 seconden.

De elektrische versie levert 218 pk, put uit een LFP-batterij van 67 kWh en haalt volgens de voorlopige cijfers meer dan 450 kilometer. Aan een snellader van 120 kW zit je in zo'n 22 minuten van 30 naar 80 procent, prima voor een volumemodel, maar niet buitengewoon. Ook de koffer hangt af van de versie: zowat 350 liter in de hybride, 400 liter in de EV.

Meer stuur dan gewoonlijk

Gordel om, eerste kegel in zicht. Voor verbruikscijfers waren de ritjes simpelweg te kort, maar het stuur konden we wel beoordelen. In de slalom merk je al snel dat zowel de hybride als de elektrische Omoda 4 wat steviger sturen dan de vage besturing die we kennen van de andere modellen van Omoda en Jaecoo. Daar moeten je wensen eerst langs een tussenpersoon voor ze de wielen bereiken. Hier ligt het stuur prettig in de hand en voel je meer feedback dan voorheen.

Dan de haarspeldbocht, waar de vering ietsje harder blijkt dan bij de rest van de groep. Dat past bij het sportievere design. Op het rechte stuk erna gaat het gaspedaal vol open. De hybride blijft meestal heel stil, zelfs tijdens harde acceleraties, en de elektrische versie toont zich iets kwieker dankzij het lagere zwaartepunt. Betekent dat dat je een sportwagen koopt? Allesbehalve, dit is niet de sportiefste auto die je ooit zal rijden. Maar hij heeft al wat meer persoonlijkheid dan de andere modellen van het merk, en voor een gamma dat tot nu toe vooral vaag aanvoelde eens het tempo omhoog ging, is dat een flinke stap vooruit. Van de hybride onthouden we vooral hoe vlot de elektromotor en de benzinemotor samenwerken, als een koppel dat al dertig jaar samen kookt. En de elektrische broer? Net zo soepel, alleen zonder overleg in de keuken.

Conclusie

Terug naar onze vraag: Temu Lambo met Europese ambities? Van de Lambo houdt deze Omo-rghini vooral de looks en het startklepje over, de rest is een stuk beschaafder dan zijn gezicht doet vermoeden. De Europese ambities krijgen wel inhoud: meer knopjes, meer gevoel in het stuur en een afstelling die mee in Duitsland gebeurt. Of dat ook op de echte weg overeind blijft, moet een volwaardige test uitwijzen, want een parking vol kegels vertelt maar een stuk van het verhaal. Bovendien wachten we ook nog op de prijs van deze wagen. De eerste exemplaren worden in de eerste helft van 2027 bij de Europese dealers verwacht. Er circuleren voor de hybride bedragen tussen ongeveer 25.000 en 29.000 euro.