Terwijl politici in Brussel dromen van een volledig elektrisch Belgisch wagenpark tegen 2035, staat de gemiddelde Belg nog altijd met gefronste wenkbrauwen naar zijn elektriciteitsfactuur te kijken. En toch... de elektrische SUV marcheert onverstoorbaar voort, als een tank die geen brandstof nodig heeft. Nu ja, elektropeut.

De haat-liefdverhouding die ik heb met elektrische SUV's is dan ook groot. Enerzijds verstoppen ze onze dorpsstraten als olifanten in een porseleinkast, anderzijds kunnen we niet ontkennen dat de SU-EV's imposant overkomen en vaak door merken gebruikt worden om technologische paradepaardjes te introduceren.

Kijk naar wat er nu aan het gebeuren is: BMW's opgefriste iX haalt moeiteloos 600 km op een lading, Volvo's EX90 verandert in een rijdende woonkamer (als de software meewilt), en zelfs merken zoals Skoda toveren betaalbaardere elektrische gezinsbakken uit hun hoed, zolang ze maar op hoge pootjes staan. De evolutie is duizelingwekkend snel. Alsof we in vijf jaar tijd van Nokia 3310 naar iPhone 15 zijn gesprongen.

Wat we nu zien is slechts het begin. De volgende generatie elektrische SUVs belooft "Vehicle To Grid"-technologie waarmee je tijdens stroomuitval nog gerust je droogkast, Netflix of Airfryer op kan zetten. Laadtijden krimpen van "tijd voor een volledige lunch" naar "even een espresso halen". En range anxiety? Die verdwijnt sneller dan de miniloempia's in een all you can eat-Chinees.

Er is echter één element dat de toekomst van elektrische SUV's in ons land zal bepalen: onze Belgische pragmatiek. Als we met z'n allen ontdekken dat een elektrische SUV gewoon... werkt, dat je ermee naar je familie in de Ardennen kunt zonder hartkloppingen, dat laadpalen eindelijk betrouwbaarder worden dan de NMBS, en dat je energiekosten lager uitvallen dan die maandelijkse tankbeurten aan €2 per liter... dan verandert weerstand in omarming.

En wij Belgen? Die doen wat we altijd doen: eerst sceptisch zijn, dan voorzichtig proberen, en uiteindelijk vol overgave adopteren – om vervolgens te doen alsof we altijd al fan waren. Want toegeven dat we van gedachten zijn veranderd? Dat is pas écht een brug te ver.