Video: Volkswagen T-Roc getest – Volwassener, maar ook Roc ‘n Roll? (2026)

Na acht jaar aan de top van de verkooplijstjes, vond Volkswagen het hoog tijd om de T-Roc in het nieuw te steken. Een nieuwe generatie, dat betekent dat oude ideeën geschrapt worden (bye bye T-Roc Cabrio), maar ook dat er ruimte is voor nieuwe, zoals een zelfopladende hybrideversie. In afwachting van de lancering van die motorisatie dit jaar mochten wij al de baan op met de mild hybride T-Roc.

Pros

Comfort
Meer binnenruimte
Betere afwerking

Cons

Weinig fysieke knoppen
Enkel met automaat
Kan prijzig worden (opties & packs)

Wat is dit?
Hoewel z’n design zeker niet verouderd leek, stonden er wel heel wat kilometers op de Volkswagen T-Roc. Al in 2017 werd de compacte SUV gelanceerd, maar liefst negen jaar geleden, een tijdspanne waarin de “hoge Golf” meer dan twee miljoen keer verkocht werd. De nieuwste generatie heeft met andere woorden grote schoenen te vullen.

CHECK HIER ONZE VIDEO:

Stekkerschuw

Die uitdaging dwingt Volkswagen tot een paar opvallende keuzes. Zo wordt de cabrioversie definitief naar de eeuwige jachtvelden gestuurd, waarmee er meteen een einde komt aan een koetswerktype dat we nooit echt gesnapt hebben. En wij lijken niet de enige te zijn… Belangrijker is echter dat Volkswagen ook motorisch wat verrassingen in petto heeft. De T-Roc is immers altijd hybride, maar stekkerschuw. Zo wordt hij gelanceerd met de gekende 1.5 mild hybride, terwijl er volgend jaar een tweeliter met 4Motion vierwielaandrijving volgt. Dat is niet echt een verrassing, maar wat volgt wel: een sportieve T-Roc R én nog belangrijker een zelfopladende hybrideversie.

Die laatste is een absolute primeur voor de Duitsers, die tot op heden enkel mild hybride en plug-in hybride aandrijflijnen in hun wagens lepelden. Al weten we momenteel nog niet veel over die motor. Ondanks een vlekkeloze uitspraak van Bitte Schön, wilden de aanwezige Duitsers ons enkel vertellen dat die motor 136 of 170 pk sterk zal zijn. Waardoor we ons maar richtten op de aanwezige T-Rocs die we wel mochten testen, de 1.5 liter grote mild hybrides (116 of 150 pk sterk) die je ook in heel wat andere modellen uit Wolfsburg vindt.

Kleine Tiguan

Eén daarvan is grote broer Tiguan en de fysieke gelijkenissen met de nieuwe T-Roc zijn meteen heel duidelijk. Vergelijkbare, gladdere vormen en dezelfde led-strips voor- en achteraan, verlichtte logo’s en een opvallende grille, in de lanceringsversie uitgerust met zwarte, stoere lamellen.

Ook qua lengte neigt de compacte crossover meer naar z’n grote broer. Omdat hij voordien nog wat tegen de T-Cross en vooral de Taigo aanschuurde, ging de nieuwste generatie T-Roc immers aan de rekstok hangen. Het resultaat is 12 extra centimeters, waarvan 9 tussen beide assen. En dat zie je vooral op de achterbank, waar je 3 centimeter extra beenruimte krijgt! De koffer groeit dan weer met 30 liter, waardoor je je er nu 475 liter in kwijt kunt.

Uniek in z’n segment

Die focus op groei zien we ook in het interieur. Binnenin lijkt de T-Roc het kleintje dat graag in de kleren van grote broer Tiguan kruipt. Daar vind je immers een digitale cockpit van 10 duim, gecombineerd met een centraal infotainmentscherm van 10,3 tot 12,9 duim, zoals je die ook in de Tiguan vindt. Een schermenwinkel die optioneel trouwens wordt aangevuld met een head-up display, een zeldzaamheid in dit segment. Apple Car Play en Android Auto zijn uiteraard draadloos en de stemassistent beantwoordt je vragen graag met de kennis van Chat GPT.

Over deze interieuropstelling is al veelvuldig geschreven: grafisch steekt het infotainment zeer goed in elkaar, het geheel werkt snel en de menustructuur is helder. Alleen blinken de fysieke knoppen rondom het systeem uit in afwezigheid, waardoor je bijvoorbeeld de airco moet bedienen met de gekende (maar niet erg precieze) schuifbalken.

Sfeerspons

De roep om extra fysieke knoppen, resulteerde wel in een draaiknop op de middentunnel, waar je onder meer het volume en de rijmodi mee bedient. Al kan je er ook de juiste “sfeer” mee selecteren, waarna de interieurverlichting, het volume en de achtergrond aangepast wordt. Wij zien er eerlijk gezegd de meerwaarde niet van in, maar het is kennelijk wat de moderne autobestuurder wil. Waardoor ondergetekende stilaan te weten begint te komen dat de innerlijke vijftiger het langzamerhand weet over te nemen van de lichamelijke dertiger.

Waar we wel zeer tevreden over zijn, is het materiaalgebruik. De nieuwe T-Roc krijgt zachtere materialen dan in zijn voorganger, toch één van de kritieken op de eerste T-Roc. En ook heel wat slimme technologie maakt de overstap van de grotere Volkswagens. Zo kan de Travel Assist automatisch van rijstrook wisselen en slaagt de Park Assist Pro erin om met behulp van een smartphone het voertuig in en uit parkeervakken te rijden.

Zeker

Onze rijtesten rijden we gelukkig niet via de smartphone, maar traditioneel met stuur en pedalen. En die ervaring beviel ons wonderwel. De T-Roc is één van de beter rijdende VW’s die we in lange tijd mochten testen. Hij is niet de spannendste, maar wel zo zeker als een Duitse belastingcontrole. De T-Roc houdt z’n koetswerk keurig onder controle en filtert de oneffenheden probleemloos. Hij is met andere woorden stabiel, voorspelbaar en zeker, een prestatie in een wereld waarin veel van zijn concurrenten eerder afstandelijk rijden. En maak je het toch te bont, dan word je op tijd gewaarschuwd door wat voorspelbaar overstuur.

Ook aan de pomp toont de Volkswagen zich voorspelbaar. Dankzij de verbeterde aerodynamica en efficiëntere motoren noteerden we een testverbruik van minder dan 6 l/100 km, exact wat de WLTP-tests beweren!

Conclusie

De Volkswagen T-Roc schuift op in de hiërarchie. Je kan hem zeker een kleine Tiguan noemen dankzij zijn rijkelijke uitrusting en gegroeide lengte. Daar betaal je voor, letterlijk, met een vanafprijs van 32.985 euro, maar ook figuurlijk wordt er een beetje eigenheid opgeofferd, bijvoorbeeld via een iets “generieker” design en het verdwijnen van de versies met handbak. De prijs van de volwassenheid?