Audi RS 5 getest - eindelijk een plezante Audi? (2026)

Een plug-in hybride, krachtiger maar ook zwaarder en uitgerust met een achterdifferentieel dat wonderen verricht: de Audi RS 5 betekent een keerpunt in de sportfilosofie van Audi. Maar is hij daardoor ook leuk om in te rijden?

Pros

Indrukwekkend achterdifferentieel
Prestaties
Elektrische autonomie

Cons

Bijna 2,5 ton
Lager koffervolume
Twijfelende automaat

Wat is dit?
Lange tijd stonden de modellen van Audi RS vooral bekend om hun burgerlijke comfort en vlotte prestaties, in plaats van echt rijplezier. De nieuwe RS 5 probeert dit cliché te doorbreken met een baanbrekende plug-in-hybride aandrijving en, bovenal, een achteras die het koppel op magische wijze kan verdelen. Een ambitieuze uitdaging.

Indrukwekkend!

De nieuwe RS 5 trekt niet bepaald de kaart van de discretie. Verbreedde spatborden, agressief ogende bumpers, oversized uitlaatpijpen en velgen die de wielkasten ruimschoots vullen: de RS-behandeling is zonder terughoudendheid toegepast. In vergelijking met de A5 zijn de verschillen meteen zichtbaar bij de wielkasten. De RS 5 Sedan of Avant – ja, de middelgrote sportwagen van Audi is weer verkrijgbaar als sedan – heeft zelfs een specifiek stempel op de achterdeur om de breedte te benadrukken.

In vergelijking met zijn voorganger, de oude RS 4 – slachtoffer van de vreemde namensaga van Audi –, is de nieuwe RS 5 in alle opzichten flink gegroeid: 114 mm langer, 77 mm breder en met een evenveel langere wielbasis. Met een lengte van 4,90 m kun je nauwelijks nog spreken van een compacte sportwagen…

't Zit 'm in de details

In het interieur komt de RS-sfeer eerder tot uiting in subtiele details dan in opvallende elementen: specifieke emblemen, een stuurwiel met een rode markering op 12 uur en speciale menu’s op de twee schermen voor snelle toegang tot de instellingen voor het onderstel en de motor. Het digitale instrumentenpaneel heeft de kenmerkende grafische weergave van de RS 5, waarbij de afbeelding van de rijhulpsystemen is vervangen door een echte (digitale) toerenteller.

De navigatie-interface draait nu op Android Auto en is vloeiend, heeft een goede resolutie en is over het algemeen gebruiksvriendelijk — ook al blijven de menu’s in de praktijk een doolhof. We blijven ons ook afvragen of het derde scherm, gericht naar de voorpassagier, wel zinvol is: in het beste geval decoratief, in het slechtste geval afleidend. Wat de binnenruimte betreft, is deze net als bij de A5. Het enige echte minpunt van deze nieuwe RS 5 is dan ook de koffer: de hoogspanningsaccu, die in de vloer is ondergebracht, kost 114 liter aan ruimte in de sedan (waardoor er 331 liter overblijft) en 115 liter in de Avant (waardoor er 361 liter overblijft). Hierdoor heeft de middelgrote stationwagen van Audi minder ruimte... dan een Skoda Fabia!

Sportiviteit in 2026? Da's PHEV!

Onder de motorkap behoudt de RS 5 de 2,9-liter V6-biturbomotor die hij van de RS4 heeft geërfd, maar de koelers, zuigers en tal van andere onderdelen zijn aangepast. De radicale verandering zit echter niet in het motorblok zelf, maar veeleer in de combinatie met de elektrische aandrijving. Een elektromotor van 177 pk is geïntegreerd in de ZF-automaat met 8 versnellingen en wordt gevoed door een accu van 25,9 kWh bruto (22 kWh netto), wat hem een elektrische actieradius van 83 km geeft.

Het gecombineerde vermogen bedraagt daarmee 639 pk en 825 Nm, tegenover 450 pk en 600 Nm voor de vorige RS 4 Competition. Dat is genoeg om de Duitse auto in slechts 3,6 seconden van 0 naar 100 km/u te laten accelereren. Een mooie prestatie, maar hij is slechts 3 honderdsten sneller dan de oude RS 4. De reden: zijn overgewicht! Ja, door de overstap naar een plug-in hybride weegt de RS 5 Avant nu 2.445 kg. Dat is 700 kg meer dan de RS 4!

Op volle kracht

Om zijn nieuwe technologie te demonstreren, laat Audi de RS 5 testen op de openbare weg… en op het circuit! De RS 5 laat meteen een karakter zien dat ongekend is voor een auto met de vier ringen. De achteras laat zich bij het gas geven soepel en vooral zonder schokken meebewegen — de beweging is geleidelijk en bijna uitnodigend. De vooras houdt de baan nauwkeurig vast en verliest de grip pas als je hem heel hard en heel lang pusht. Het enorme gewicht merk je grotendeels niet, behalve bij het remmen.

Op de openbare weg is het beeld genuanceerder. De RS 5 kan speels zijn, maar daarvoor is inzet nodig en moet je het gaspedaal volledig intrappen. Je moet het systeem overhalen om in actie te komen, je eigen terughoudendheid overwinnen en accepteren dat de achteras wordt belast. Als alles op zijn plaats valt, is het effect indrukwekkend — maar het gevoel blijft erg gekunsteld, erg elektronisch. We zijn ver verwijderd van de spontaniteit van een BMW M3 die met de rechtervoet wordt bediend. De achttrapsautomaat verdient ook een gemengde beoordeling: hij kan aarzelend reageren bij het uitkomen van een scherpe bocht en reageert traag wanneer het toerental de rode zone nadert. Juist daar verwacht je echter de meeste levendigheid.

Conclusie

De overstap naar een plug-in hybride verandert de Audi RS 5 volledig. Enerzijds is het een kracht- en stabiliteitsmonster dat de vier ringen alle eer aandoet. Anderzijds is het misschien wel het meest wendbare model van het merk, terwijl hij zwaarder weegt dan een Q7…