Steeds meer fabrikanten integreren het in hun sportieve modellen: een driftmodus. Die zou je als leek in staat moeten stellen om te driften op ‘Fast & Furious’-niveau, alleen: wie durft zoiets te proberen? Wij dus, en wel met een Hyundai Ioniq 6 N onder onze derrière.
Spreek ons gerust tegen, maar een moderne sportwagen heeft steeds meer weg van een uit de kluiten gewassen Playstation. Zo ligt de nadruk intussen al lang niet meer enkel op het rijgedrag maar ook op de technologische snufjes die de hele ervaring afmaken. Eén van die technologische snufjes is een driftmodus en die vind je intussen al in heel wat auto’s. BMW’s M-modellen hebben dit bijvoorbeeld al langer maar ook de Volkswagen Golf R gaat desgewenst zijwaarts… O ja, en de Hyundai’s Ioniq 5 N en Ioniq 6 N natuurlijk!
Niet zomaar elektrische auto’s
“Maar wacht,” horen we je nu denken, “dat zijn toch elektrische auto’s?” Dat klopt, al zijn Hyundai’s N-EV’s niet zomaar elektrische auto’s. Dat werd meteen al duidelijk bij de lancering van de Ioniq 5 N want die pakte uit met 650 pk uit twee elektromotoren, gesimuleerd motorgeluid en vooral gesimuleerde versnellingen. Dat klinkt misschien als complete kitsch maar met een beetje hulp van voormalig BMW M-ingenieur Albert Biermann is Hyundai erin geslaagd om het eindresultaat levensecht te laten aanvoelen.
Geloof het of niet, maar de Ioniq 6 N doet daar nog een schepje bovenop. Zo heeft Hyundai speciaal voor het grotere broertje de gesimuleerde versnellingen wat korter gemaakt zodat je sneller toeren maakt en dus meer beleving in ruil krijgt. Het valse motorgeluid klinkt bovendien wat huileriger, waardoor je nu meer de indruk van een V6 krijgt dan van een viercilindertje. Verder neemt hij al het goeie over van de Ioniq 5 N dus ook hier word je getrakteerd op een flinke duw wanneer je ‘schakelt’, en natuurlijk op genadeloos vermogensverlies wanneer je dat vergeet.
Drie schuifbalkjes in plaats van eentje
Inderdaad: zo’n elektrische N laat je zelfs fouten maken en dat brengt ons bij het snufje waar we het hier over gaan hebben. Naast die ’N e-Shift’ die je laat schakelen of de ’N Torque Distribution’ waarmee je er naar wens een voor- of achterwielaandrijver van kan maken, neemt de Ioniq 6 N ook de ’N Drift Optimizer’ van broertje 5 N over… maar dan net een beetje uitgebreider. Zo kon je in de Ioniq 5 N door middel van een schuifbalkje aangeven hoeveel werk je zelf wou doen in de drift maar de Ioniq 6 N krijgt drie balkjes: eentje voor ‘Initiation’, eentje voor ‘Angle’ en eentje voor ‘Wheel Spin’.
Heb je je zakboekje Engels toevallig bij de hand, dan kan je je al voorstellen wat die schuivertjes doen. ‘Initiation’ laat je in drie trappen kiezen hoe gemakkelijk de drift begint, oftewel hoe hard je zelf moet proberen om de achterwielen grip te doen verliezen. ‘Angle’ bepaalt in tien trappen hoe groot de hoek van je overstuur mag zijn voordat de vooras begint in te grijpen, kwestie van niet na je eerste poging al in de bosjes te belanden. ‘Wheel Spin’ laat je dan weer kiezen hoe snel de achterwielen doordraaien, waarbij standje 0 staat voor “deze banden wil ik houden” en standje 10 al het beschikbare rubber omzet in een rookgordijn.
Dramatische drifts zonder risico?
Het vraagt dus iets meer planning om die balkjes precies af te stellen naar jouw wensen — of jouw kunnen — maar de Ioniq 6 N laat daardoor wel wat meer speelruimte toe. Met de ‘Initiation’ en de ‘Wheel Spin’ op het maximum maar de ‘Angle’ ergens in de lagere regionen, kan je bijvoorbeeld best dramatische slippertjes zetten zonder zelf al te veel risico te lopen. Let wel: het risico blijft er natuurlijk altijd… Zoals we maar al te snel merkten zodra we onze Ioniq 6 N loslieten op wat gladgemaakt asfalt.
Op dat asfalt was er een — voor de duidelijkheid volledig van de openbare weg afgesloten — traject gemaakt met kegels bestaande uit een lange linkse bocht, een kortere linkse bocht en een korte rechtse. Het doel was dus om een doorlopende drift naar links te doen overgaan in een abrupte rechtse drift. Het vergde echter een paar pogingen om ooit aan die rechtse drift te kunnen beginnen. Meestal ging onze Ioniq 6 N al spontaan de verkeerde richting uit middenin de lange linkse bocht en sleurde hij ons ego genadeloos met zich mee.
Flinke uitdaging
Dat ligt natuurlijk voor een groot deel aan ons gebrek aan kunde, al bewees de Ioniq 6 N zich ook als een bijzonder beestje om mee te driften. Zo is z’n wielbasis iets langer dan die van een Ioniq 5 N waardoor het gewicht je wat brutaler meesleurt eens je een iets te grote hoek aanneemt in de drift… en een elektrische auto zijnde, is er natuurlijk wel best wat gewicht. Daarnaast is het gaspedaal van zo’n EV ook notoir responsief en is het koppel onmiddellijk beschikbaar dus ben je iéts te enthousiast, dan gaat het al snel fout.
Dat brengt ons terug bij dat best bijzondere aspectje van Hyundai’s N-modellen: ze laten je dus gewoon toe om zo’n fouten te maken. Toegegeven: in het begin kan je bijna niet anders dan de ‘Wheel Spin’- en ‘Angle’-waarden wat te verlagen maar naarmate je de auto beter door krijgt, drift je plots mooi tussen de kegels met de hele boel op 10. ’t Is te zeggen: in de meeste gevallen voelt dat dan nog steeds aan als een gelukstreffer want tenzij je echt een pro bent, blijft het hele ‘sturen met het gaspedaal’-gegeven een flinke uitdaging.
Hekjes toch maar naast de bowlingbaan?
Maar weet je wat: het hoort ook gewoon een uitdaging te zijn. Om de vergelijking met een Playstation nog maar eens te maken: niémand amuseert zich echt wanneer de moeilijkheidsgraad van je game op ‘easy’ staat, net zoals niemand zich een goeie bowler durft noemen als de hekjes naast de bowlingbaan steevast omhoog staan. Af en toe moet je eens een bal in de goot kunnen gooien om te leren hoe je dat de volgende keer kan vermijden. Dat is natuurlijk de reden waarom je een paar digitale disclaimertjes moet afvinken voor je de driftmodus kan activeren: je hoort dit niet snel even op de openbare weg te kunnen doen.
Dat maakt het nut van deze ’N Drift Optimizer’ op zich natuurlijk discutabel want wie heeft de tijd en ruimte om dit op afgesloten terrein te gaan proberen? Niet veel mensen, maar dat maakt het integreren van zo’n functie in een EV niet minder moedig van Hyundai… net zoals het integreren van vals motorgeluid en gesimuleerde versnellingen in een EV moedig is. Voor al die zaken geldt hetzelfde: als het niet precies goed had gezeten, was het verschrikkelijk fake geweest. Gelukkig voor Hyundai zit het allemaal wél goed, nu enkel onze driftskills nog…
Reactie toevoegen
Je moet ingelogd zijn om reactie te plaatsen.
Inloggen