De Fiat Panda steekt in ’t nieuw, of toch ongeveer. Terwijl de gewone Panda — of was het nu ‘Pandina’? — blijft bestaan, krijgt die gezelschap van een gloednieuw model: de Grande Panda. Die is niet alleen een slag groter maar krijgt ook een zuiver elektrische aandrijflijn in zijn gamma… Inderdaad: als dat niet vraagt om een test!
Pros
- Heerlijk retrodesign
- Volwassen rijgedrag
- Scherp geprijsd
Cons
- Keiharde plastics
- Beperkte beenruimte achterin
- Niet bepaald snel
Wat is dit?
Dit is de heruitvinding van een automobiel icoon, echt waar. Zo mag je de Panda inmiddels wel noemen want na drie (of afhankelijk van hoe je ’t bekijkt: vier) generaties was dat vorig jaar nog steeds de bestverkochte auto van Italië. Inmiddels zijn we de 14 jaar oude Fiat buiten Italië echter grotendeels vergeten, ook al gaf het merk hem pas nog een facelift waarbij z’n topversie ‘Pandina’ ging heten. Maar goed, tijd dus om de Panda terug écht te laten meespelen op het internationale toneel.
Lekker retro
Maak dus kennis met de Fiat Grande Panda — inderdaad: Italiaans voor ‘grote Panda’. Dat mag je best letterlijk nemen want terwijl alle Pandae voorheen in het A-segment opereerden is deze nieuwkomer een B-segmenter. Je kijkt hier dan ook met enige voorsprong naar de grootste Panda ooit met zijn lengte van 3,99 meter. Dat is dus 34 centimeter meer dan de niet-Grande Panda, 41 centimeter meer dan de Panda van de voorgaande generatie en maar liefst 58 centimeter meer dan de befaamde oer-Panda.
Wat heeft deze Fiat dan nog gemeen met zo’n oer-Panda? Wel, meer dan je zou denken. Zo inspireerden de ontwerpers zich voor het eerst weer op Giugiaro’s hoekige lijnenspel van de jaren ’80 om de Grande Panda lekker retro te doen aanvoelen. Ook de in de kofferklep gestanste merknaam draagt daartoe bij want die moet net als de ‘Panda’-afdruk in de deuren doen denken aan de 4x4-versies van dat oude icoon. Verder vind je hier en daar zelfs verwijzingen naar Fiats oude ////-logo terug terwijl de LED-lampen vooraan de indruk moeten geven van de verlichte raampjes van de voormalige Lingotto-fabriek.
Slimme stofzuigerkabel
Daardoor zou je bijna gaan vergeten dat de basis waarop deze auto staat, niet noodzakelijk heel Fiat is. Zo bouwden de Italianen hem op het Smart Car-platform dat je elders ook vindt onder de huid van bijvoorbeeld de nieuwe Citroën C3 of Opel Frontera. De aandrijflijnen van deze Grande Panda kunnen je dan ook bekend voorkomen. Beginnen doe je voor onze markt namelijk met de Hybrid die een 1.2-liter benzinemotor koppelt aan een compact elektromotortje. Samen brengen die dan 100 pk naar de voorwieltjes langs een zestraps automaat, maar ons exemplaar was de zuiver elektrische Grande Panda-e.
Die krijgt een elektromotor op de vooras met 113 pk, net zoals de Citroën ë-C3 dus. Ook hier haalt die elektromotor zijn stroom uit een accu van 44 kWh waar Fiat 320 kilometer rijbereik mee belooft. Dat cijfer konden we gedurende een relatief korte en koude testrit niet bevestigen, maar tussendoor zou je Grande Panda-e moeten kunnen snelladen aan vermogens tot 100 kW. Doordat het batterijpakket zo klein is, moet je het daardoor toch binnen het half uur naar 80 procent capaciteit kunnen pompen. Hou je het bij gewoon laden, dan haal je tot 7 kW langs een slimme ‘stofzuigerkabel’ ingebouwd in de neus van de Grande Panda-e… Waarom is niemand daar eerder op gekomen?!
Véél volwassener
Met z’n vermogen van 113 pk is deze elektrische versie trouwens ook de krachtigste Panda ooit, al hoef je hier niet meteen een opvolger voor de illustere 100HP-versie in te zien. Wel integendeel: de Panda-e bereikt de 100 km/u pas na 11 seconden, wat hij natuurlijk te danken heeft aan zijn gewicht van ruim 1,5 ton. Fiat zweert wel dat je de 50 km/u aantikt na 4,2 seconden en dat is waarschijnlijk precies de snelheid die je ’t meeste zal zien. Ook deze Panda zet zijn zinnen namelijk vooral op de stad, al hoeft dat niet te betekenen dat je er de snelweg niet mee op kan.
Zo gedroeg ons exemplaar zich verrassend volwassen bij hogere snelheden. De elektrische versie mag dan wel begrensd zijn op 132 km/u maar tot dat tempo bleef ons crossovertje te allen tijde stabiel en voorspelbaar sturen terwijl hij zich van zijwind maar weinig leek aan te trekken. Bovendien was zijn ophanging gebalanceerd geveerd met relatief weinig rolneiging in de bochten en toch genoeg demping om zelfs de meest onverwachte Italiaanse snelheidsdrempel te verteren. Zet je dit met andere woorden naast een Panda zonder Grande, dan kijk je hier naar een véél volwassener product.
Te pletter geamuseerd
Binnenin is het dan weer een ander verhaal maar dat bedoelen we eigenlijk de positiefst mogelijke zin. Je krijgt namelijk de indruk dat de designers zich te pletter hebben geamuseerd met het interieurdesign. Zo neemt de doorlopende plaat waarin het bestuurdersdisplay en het infotainmentscherm verwerkt zitten de vorm aan van het ovale testcircuit bovenop die Lingotto-fabriek van daarnet. In het passagierseinde van die plaat zit zelfs een silhouetje van een oer-Panda gestampt. Daarnaast vind je dan weer een opbergvak bekleed met bamboevezels — want Panda — maar verder bestaat alles wel uit keiharde plastics. Die zijn echter zo mooi vormgegeven en krijgen zo’n leuke kleurtjes, dat ons dat niks kan schelen.
Gelukkig is het niet allemaal voor de show in dit interieur want de Italianen monteerden nog meer dan genoeg fysieke knoppen. Voor de klimaatregeling hoef je bijvoorbeeld niet door dat scherm te swipen en hetzelfde geldt zelfs voor de knop om die irritante EU-snelheidswaarschuwing af te zetten. Bovendien vind je voorin meer dan voldoende plek als volwassene, ’t is te zeggen: zolang je niet al te breed gebouwd bent. Achterin is vooral de beenruimte dan weer beperkt maar de koffer maakt dat goed met zijn mooie 361 liter volume.
Scherp geprijsd
Het mag hoe dan ook duidelijk zijn: nooit eerder was een Panda zo verfijnd als deze Grande Panda. We zijn echter verheugd je te mogen melden dat dit allemaal verrassend weinig impact heeft op zijn prijskaartje. Zo beloofde Fiat eerder dat je een Panda op verbranding zou krijgen voor minder dan 19.000 euro en een Panda op elektro voor minder dan 25.000 euro, en de Italianen hebben niet gelogen. Voor een Panda Hybrid vragen ze namelijk 18.890 euro terwijl de elektrische Panda-e minstens 24.890 euro moet kosten. Hoe je ’t ook draait of keert: dat zijn scherpe prijzen.
Daar komt ook nog eens bovenop dat de Grande Panda standaard niet slecht uitgerust is… zolang je ‘m als EV bestelt. Die krijg je namelijk meteen als ‘RED’-versie met bijvoorbeeld cruise control, een infotainmentsysteem en Apple CarPlay en Android Auto maar kies je de basisversie van de Hybrid, dan krijg je een minder mooie auto. Die luistert naar de naam ‘Pop’ een doet het zelfs ronder radio, want op de plek van het infotainmentscherm hangt gewoon een smartphonehouder. Daar geef je dus beter iéts meer uit dan die basisprijs… Maar dat is natuurlijk allesbehalve uitzonderlijk; kijk er de instapversies bij Dacia maar eens op na.
Conclusie
De Fiat Grande Panda is groter dan een Panda ooit was, maar dat blijft het niet bij. Hij is op alle vlakken volwassener dan ooit met dank aan meer binnenruimte, stabiel rijgedrag en natuurlijk de introductie van een zuiver elektrische versie. Dan hebben we het nog niet over zijn heerlijke retrolooks gehad waar misschien enkel een Renault 5 over kan, maar die is met dezelfde uitrusting wel duurder… Kortom: deze nieuwe Panda wordt er weer eentje om in de gaten te houden.
Meer EV’s in de gratis EV-Gids
Wil je het complete marktoverzicht van alle EV’s ontdekken? Klik dan door naar de Autofans EV-Gids 2025 of blader hieronder meteen door het magazine!
Reactie toevoegen
Je moet ingelogd zijn om reactie te plaatsen.
Inloggen