BMW Z4 afscheidstest - Laatste van zijn soort? (2026)

Klassieker dan dit wordt het niet

Dat bijzondere begint al bij z’n silhouet, want klassieker wordt een moderne auto bijna niet. De BMW Z4 pronkt met een lange neus, een korte achterpartij en een compacte open cabine voor twee inzittenden. Daardoor heeft deze vierde generatie genoeg aan een simpele stoffen kap, al deed zijn voorganger het als enige wel met een metalen hardtop. De platte, lage nierengrille en scherpe koplampen staan de Z4 na al die jaren nog steeds goed, zo goed zelfs dat BMW ‘m sinds de lancering in 2018 nooit een echte facelift gaf. 

Image

Dat laatste merk je des te meer binnenin want hier waan je je plots in een BMW van een kleine tien jaar geleden. Dat bedoelen we zowel in negatieve als in positieve zin want van het hypermoderne ‘Curved Display’ is geen sprake, maar in de plaats vind je wel lekker veel fysieke knoppen. Er zijn zelfs nog van die cijfertoetsen waar je je favoriete radiozenders mee kan kiezen, zo verfrissend ouderwets is de cabine van de Z4 al die jaren gebleven… Maar nog verfrissender ouderwets is wat er onder de motorkap ligt. 

Juister dan juist

’t Is te zeggen: als je de juiste BMW Z4 kiest wel te verstaan. Vanaf z’n lancering kon je de roadster namelijk krijgen met een zes-in-lijnmotor in het vooronder of, voor de fans, BMW’s B58-blok. Die 3.0-liter zescilinder vuurde dan 340 pk en 500 Nm koppel op de achterwielen af langs een achttraps automaat. In de laatste bouwjaren kon je echter ook een ‘Pure Impulse Edition’ bestellen die een handgeschakelde zesversnellingsbak tussen de zes-in-lijn en de achteras plantte — nog juister, wat ons betreft. 

Image

Dat was natuurlijk niet de enige motor die je in de Z4 kon krijgen want standaard beschikt hij over een 2.0-liter B48-viercilinder op benzine. Met een ‘TwinPower Turbo’ op zak produceerde die dan 197 pk en 320 Nm koppel in de sDrive 20i-basisversie en 258 pk en 400 Nm koppel in de sDrive 30i. Ons ‘Final Edition’-testexemplaar was er eentje van die laatste soort dus voor dit afscheid moesten wij het zonder zescilinderhuil stellen… Maar is dat dan wel een probleem? 

Snel, maar ook spannend? 

Wel, ja en nee. Aangezien we toch wat in de geschiedenis duiken voor deze test, moet gezegd dat zelfs verre voorouder Z3 al met viercilinders verkrijgbaar was — hij werd er aanvankelijk zowaar mee gelanceerd. Dat gezegd zijnde is dit natuurlijk wel een cabrio dus het motorgeluid is een belangrijk deel van de beleving, en het geluid van zo’n zes-in-lijn kan wel tellen. Gelukkig zijn ze bij BMW best goed in uitlaten dus geloof ons: de vierpitter klinkt ook niet verkeerd. 

Image

Als sDrive 30i is die vierpitter trouwens ook meer dan potent genoeg voor de Z4. Zo snelt hij ermee naar de 100 km/u in 5,4 seconden en gaat hij nadien door tot een elektronisch begrensde topsnelheid van 250 km/u. Daar valt dus allesbehalve over te klagen, al vinden wij het koppel wat te constant om van een echt spannende motor te durven spreken. Daardoor krijg je maar weinig extra power bij hogere toeren zodat je niet echt beloond wordt wanneer je de rode lijn gaat opzoeken, en dat doet zo’n zescilinder toch merkbaar beter. 

Precies waar je ‘m wil hebben

Gelukkig vertelt de motor maar de helft van het verhaal van zo’n Z4, de rest wordt geschreven door het rijgedrag… En dat is misschien wel het vrolijkste verhaal van allemaal. Met z’n brede spoor en relatief korte wielbasis is de BWM-roadster stabiel aan hoge snelheden maar toch speels wanneer de baan bochtiger wordt. De scherpe besturing laat je de voorwielen precies daar plaatsen waar je ‘m wil hebben terwijl de achterwielen subtiel neigen naar overstuur wanneer je wat gas bij geeft — zelfs met de viercilinder op zak. 

Image

Toch wordt het nooit te heftig bij zo’n Z4, in die mate dat je deze roadster gewoon dagelijks zou kunnen gebruiken zolang je gezinssamenstelling het toelaat. Zo is zijn demping verrassend gebalanceerd voor een sportwagen, vind je in zijn cabine meer dan genoeg comfort en is de koffer van 281 liter best bruikbaar dankzij dat compacte, stoffen vouwdak. Toegegeven: dat dak maakt het zelfs in gesloten toestand niet bepaald stil binnenin en dat kan je ook al even niet meer goedmaken door een coupéversie van de Z4 te kopen… Tenzij je natuurlijk de technisch verwante Toyota GR Supra gaat zoeken, maar die is eveneens uit productie. 

Wat brengt de toekomst? 

Dat geldt dus ook voor deze BMW, waardoor je aangewezen bent op stockmodellen als je er nu nog eentje wil. Zo heeft het merk zelf nog een paar nieuwe exemplaren in de aanbieding vanaf net geen 62.000 euro maar hoeft het geen nieuwe te zijn, dan vind je op de tweedehandsmarkt natuurlijk flink goedkopere aanbiedingen. Vanaf ongeveer 30.000 euro haal je bijvoorbeeld een vroege sDrive 20i in huis met een aanvaardbare kilometerstand, al zouden wij dan liever doorsparen tot we zo’n 40.000 euro verzameld hebben. Daarvoor vind je er namelijk eentje met 3.0-liter zes-in-lijnmotor. 

Image

Maar wat dan met de toekomst van de Z4? Daarover is BMW kort: er is voorlopig geen toekomst. Een rechtstreekse opvolger zit er niet meteen in de planning en het merk zwijgt zelfs in alle talen over de mogelijkheid van een nieuwe roadster. Momenteel is de 4 Reeks Cabrio dus het enige open model dat BMW nog aanbiedt want ook de 8 Reeks is intussen gekomen te gaan… Maar wie weet keert de Z4 ooit wel terug als elektrische cabriolet; hier en daar dromen fans nu al luidop van hoe die er in het Neue Klasse-tijdperk uit zou zien. 

Conclusie

Dus gaan we de BMW Z4 missen? Ja, maar niet alleen voor de BMW Z4 zelf. In een tijd waarin puur rijplezier — laat staan in openlucht — steeds zeldzamer wordt, was de Z4 één van de laatste volhouders van zijn soort. De Audi TT Roadster is niet meer, de Mercedes SLC is ook al even dood, Jaguar lijkt z’n F-Type zo snel mogelijk te willen vergeten en zelfs Porsche geeft je enkel nog een 718 Boxster als je ’t heel lief vraagt… en ‘m als Spyder RS kan betalen. Wat een geluk dat de Mazda MX-5 er nog is.