De Renault Clio steekt in ’t nieuw, en deze keer is het ze menens. Na twee generaties die amper van elkaar te onderscheiden waren, kiest Renault deze keer voor een grondige stijlbreuk. De Clio wordt scherper en zijn hybrideversie wordt beter, dus is dit weer een ‘populairste auto’ in spe?
Pros
- Dynamisch rijgedrag
- Efficiënte hybride aandrijflijn
- Scherp geprijsd
Cons
- (Te?) gewaagde looks
- Niet de snelste automaat
- Verwarrende hendels op stuurkolom
Wat is dit?
Dit is alweer de zesde generatie van de populairste Renault ooit — echt waar. Zo verkochten de Fransen sinds 1990 meer dan 16 miljoen exemplaren van de Clio en ook vandaag blijft hij de bestverkochte auto uit hun gamma. Dat is bijzonder voor een traditionele hatchback maar de Clio pakt dan ook keer op keer uit met een aanvaardbare prijs, fijn rijgedrag en natuurlijk een toegankelijk design… Toch?
Check hier onze videoreview van de nieuwe Renault Clio in samenwerking met Autoscout24:
Schattige is eraf
Voor je van wal steekt in onze commentsectie: sta ons toe om de gemoederen even te proberen bedaren. Ja, ook wij vonden de nieuwe Clio bij het zien van de eerste persbeelden niet moeders mooiste. Nu we ‘m echter in het straatbeeld zien, lijkt alles letterlijk en figuurlijk in z’n plooi te vallen. Zo lijken die vlijmscherpe, kaploze koplampen op het eerste gezicht een beetje naakt maar in combinatie met de C-vormige LED-verlichting in de bumper en het zeshoekige grilletje oogt de neus best stoer.
Achteraan is het schattige er eveneens af met de gesplitste verlichting en de spoiler in contrasterend zwart, en die nieuwe desingtaal is er om te blijven. Renault spreekt namelijk over een ‘Nouvelle Vague’ oftewel een ‘nieuwe golf’ die straks ook de andere modellen zal meesleuren in zijn zog. Denk daarom echter niet dat er niks bekends aan deze Clio overblijft want het blijft gelukkig een traditionele vijfdeurs hatchback, al is hij wel een zestal centimeter gegroeid goed voor 4,12 meter.
Grotere motor, grotere batterij
Ook onderhuids blijft er trouwens meer over van de oude Clio dan je zou denken. Zo staat generatie zes op dezelfde CMF-B-basis als generatie vijf, zij het in flink doorontwikkelde vorm. Op een elektrische versie hoef je dus niet te rekenen — die eer blijft voorbehouden aan de Renault 5 — want de Clio krijgt opnieuw verbrandingsmotoren in het vooronder, te beginnen met een 1.2-liter driecilindertje. Die motor brengt 115 pk naar de voorwielen, desgewenst in combinatie met een automatische zesversnellingsbak.
Ster van de show is echter de Clio E-Tech Full Hybrid maar we weten wat je nu denkt: “zo’n versie had de vorige Clio toch ook al?” Klopt, maar dit nieuwe exemplaar krijgt een grondig geüpdatete versie van Renaults zelfopladende hybride aandrijflijn. Daarbij groeide de motorinhoud van 1.6 naar 1.8 liter en de accucapaciteit nam eveneens toe van 1,2 naar 1,4 kWh. Het resultaat is een hybride die naast efficiënter ook krachtiger is, goed voor 158 pk en 205 Nm koppel.
Stuk soepeler dan voorheen
Van die aandrijflijn mochten we eerder al eens proeven in de Dacia Bigster — en in de Mitsubishi Grandis, trouwens — en het moet gezegd: hij is een stuk soepeler dan zijn voorganger. Zo krijg je nog steeds niet de snelst schakelende automaat mee maar de extra batterijcapaciteit zorgt ervoor dat de schakelmomenten beter opgevuld worden. Bij rustig rijgedrag verlopen de overgangen tussen verbrandings- en elektromotor zelfs zo goed als naadloos, al durft die eerste wel eens rumoerig toeren maken als de accu wat bijgeladen moet worden.
Ondanks het feit dat die verbrandingsmotor gegroeid is, belooft Renault trouwens ook dat de vernieuwde aandrijflijn zuiniger is dan voorheen. Het merk spreekt zelfs over een gemiddeld verbruik van 4,1 l/100 km en weet je wat: onrealistisch lijkt ons dat niet. Zo tekenden wij gedurende onze testweek een gemiddelde op van 4,6 l/100 km maar zoals altijd reden we vooral veel snelwegkilometers, en dan is de elektromotor wat minder aan zet. Toch gebeurt dat ook daar wel eens, zodat je plots het ‘EV’-symbooltje in je bestuurdersdisplay ziet verschijnen terwijl je 120 km/u rijdt.
Koffer van een Mégane
Het voordeel van zo’n stekkerloze hybride is echter dat je daar allemaal niet op hoeft te letten, en je gewoon kan rijden terwijl de auto het denkwerk doet. Tijdens dat rijden bewijst ook deze nieuwe Clio zich trouwens als een waar manusje-van-alles want in stadsverkeer is hij wendbaar en aan hoge snelheid is hij koersvast. Alleen de grote velgen van onze Esprit Alpine-versie deden wat afbreuk aan het comfort maar daar krijg je dan wel een sportief rijgevoel voor in ruil… een verrassend sportief rijgevoel zelfs.
Voor je echter gaat dromen van een nieuwe RS-variant: die komt er vooralsnog niet en hetzelfde geldt voor de breakversie van weleer. Net als bij de vorige generatie houdt deze Clio het dus bij de vijfdeurs hatchback maar gelukkig valt daar meer dan mee te leven. Zo is de beenruimte op de achterbank toegenomen ten opzichte van de vorige generatie terwijl de koffer met z’n 391 liter tot de grootste in dit segment behoort. Dat is ongeveer even veel als de laatste generatie Mégane hatchback wist te bieden!
Hendelstress
Verder vind je binnenin twee 10,1-inchschermen waarachter een Google-infotainmentsysteem schuilt. Dat duiden we wel vaker aan als het handigste stuk software op de markt, en dat menen we nog steeds. Ben je het daar toch niet helemaal mee eens, dan krijg je nog een rijtje fysieke sneltoetsen onder het scherm… Maar over knoppen gesproken: Renault slaagt er nog steeds niet in om alle nodige functies in het stuurwiel te integreren, waardoor een versie met automaat maar liefst drie verschillende hendels aan de rechterkant van de kolom heeft.
Verder valt er over deze cabine echter niks te klagen. Toegegeven: vooral onder de gordel is de materiaalkwaliteit niet heel hoogwaardig maar dat hoort nu eenmaal bij dit segment en bij deze prijsklasse. Daar leidt de Clio echter vakkundig de aandacht van weg door het gebruik van stof op het dashboard en in het geval van onze Esprit Alpine zelfs een paneel met een kleurenspel dat eruitziet als verhit aluminium. In de deur steekt dan weer een transparant sierelement dat sfeerverlichting verspreidt.
Meerprijs voor high-tech
Dat is dus allemaal best leuk voor een betaalbare hatchback, want dat is wat zo’n Clio natuurlijk blijft. De goedkoopste versie kost je namelijk slechts 18.950 euro en dan is die niet eens zo slecht uitgerust. Voor dat geld wordt je 1.2-liter driecilindertje gekoppeld aan een manuele zesbak terwijl de rest van de auto in het Evolution-uitrustingsniveau steekt. Reken daardoor op standaard adaptieve cruise control, parkeersensoren achteraan en smartphoneconnectiviteit, naast natuurlijk dat 10,1-inschscherm… Wat heeft een mens meer nodig?
Die hybride aandrijflijn misschien, want de E-Tech Full Hybrid begint meteen aan 23.550 euro. Dat lijkt natuurlijk veel meer wetende dat je nog steeds een Evolution-versie krijgt, maar die hybride heeft meteen ook een automatische versnellingsbak. Voor de gewone driecilindermotor met automaat vraagt Renault bijvoorbeeld ook al 22.300 euro dus dan is de meerprijs voor de hybrideversie best beperkt wetende dat je veel meer high-tech in ruil krijgt.
Conclusie
De nieuwe Renault Clio mag er dan helemaal anders uitzien vanbuiten, onderhuids blijft hij herkenbaar. Je kijkt hier dus naar een technologische doorontwikkeling op de voorganger en dat geldt dus ook voor de E-Tech-hybrideversie. Die pakt uit met meer vermogen, meer verfijning en meer efficiëntie waardoor zo’n zesde generatie Clio plots wel een heel volwassen auto geworden is… voor een nog steeds meer dan schappelijke prijs.
Reactie toevoegen
Je moet ingelogd zijn om reactie te plaatsen.
Inloggen