Het is weer die tijd van het jaar. We gaan op zoek naar de perfecte reisauto, maar niet voor een stel jankende kinderen op de achterbank. Nee, onze auto moet vooral fietsen kunnen meezeulen zonder extra rek achter- of bovenaan. Vorig jaar kozen we daarom een bestelwagen, dit jaar een Mercedes GLB. Kan deze middelgrote SUV al ons materiaal slikken?
Past perfect (wielen niet meegerekend)
Toegegeven: we waren eerst gewoon op zoek naar een groter model voor ons gemak maar deze uitdaging leek ons uit journalistiek standpunt toch net iets te interessant. Want is groter altijd beter? En waarom dan geen fietsen op het dak of beter nog: op de trekhaak? Omdat dit de test minder interessant zou maken en als we kwatongen mogen geloven — lees: een onderzoek van de VAB — scheelt dit toch weer wat in verbruik… Dus dan toch maar eens iets anders proberen?
In een bestelwagen gooi je die fietsen er achteraan gewoon volledig in, daarover bestaat geen twijfel. Met de GLB waren we echter genoodzaakt de wielen te demonteren en wat te puzzelen om alles mee te krijgen. Dat onze GLB een zevenzits versie is, hielp ook niet meteen voor het koffervolume. Handig als je nog een extra stel kinderen wil meenemen maar als vijfzitter hadden we toch nog wat extra liters aan koffervolume overgehouden. Desondanks paste alles uiteindelijk perfect, klaar voor een trip van om en bij de 900 kilometer.
Aandachtspuntje voor Mercedes-SUV’s
Onderweg begon het goede nieuws want een auto van dit allooi rijdt uiteraard luxueuzer dan een bestelwagen. De zetels zitten een stuk comfortabeler en het sturen zelf is een stuk directer en ontspannender. Met een 1.5-liter benzinemotor voorin en 220 pk richting de vier wielen reed onze GLB 220 4MATIC best vinnig, getuige de 0-naar-100-tijd van 7,5 seconden. Dankzij 30 pk aan mildhybride ondersteuning schommelde ons gemiddeld verbruik dan weer tussen een respectabele 6 en 6,5 l/100 km en een volle tank bracht ons zo 850 kilometer ver.
Verder waren alle toeters en bellen aanwezig zoals goed werkende adaptieve cruisecontrol en een wel erg actieve, automatische remregeneratie. Die laatste optie past het motorremmen aan eventuele voorliggers aan en dat maakt de GLB wel soms wat onresponsief bij hernemingen. Eens je een voorligger voorbij bent en het gaspedaal indrukt, vraagt het wat tijd vooraleer de aandrijflijn terug in versnelling gaat. Bovendien heeft de GLB toch wat meer last van rolneiging op bergwegen dan pakweg een CLA, maar niet even veel als de elektrische GLC. Een aandachtspuntje voor de ophanging in toekomstige Mercedes-SUV’s misschien?
Sterrenhemel in je panoramadak
Het grootste deel van onze trip reden we echter op de snelweg en daar bleek de GLB bijzonder comfortabel, zowel qua demping als qua zitmeubilair. Zoals eerder gezegd waren de zetels perfect voor een lange rit terwijl er vooraan genoeg ruimte is om de benen in een comfortabele houding te plaatsen en genoeg opbergvakken voor al je reisbenodigdheden in de middenconsole. Zo zijn er twee bekerhouders en een handig groot vak onderaan voor je portemonnee. Net binnen handbereik voor de péage.
De tweede zitrij kan je dan weer met gemak dichtklappen en zelfs naar voor verschuiven. Zo verander je het volume van 480 liter naar 1.605 liter — de vijfzits versie biedt daar 540 liter tot 1.715 liter. Toch konden we onze twee fietsen zonder wielen rechtop naast elkaar plaatsen en nog behoorlijk wat tassen ernaast stapelen — naast natuurlijk die wielen zelf. Wel oppassen geblazen met het glazen panoramadak dat je daar tijdens het stapelen geen stuur of zadelpin tegen stoot en dan met een permanente sterrenhemel verder moet… Inderdaad: een mooiere afwerking is niet noodzakelijk handiger bij het volstouwen van een auto.
Dashboardbreed scherm
Wat wel altijd handiger is, is meer schermen… toch? Dat lijken ze bij Mercedes zeker graag te geloven want de volledige dashboardbreedte is ermee bedekt. Zo kreeg de passagier in onze versie het optionele scherm voor zijn neus, enkel bedienbaar door hem en onafhankelijk te gebruiken van de rest van het infotainment. Dus bij een vervelend moment tijdens de lange reis is YouTube of een spelletje Angry Birds een mogelijkheid, al is dat wel een mogelijkheid die heel wat passagiers volgens onderzoek onbenut laten.
Gelukkig is alles verder intuïtief te bedienen en best snel toegankelijk. Zo is er een handige tab in het centrale scherm om de vervelende alarmgeluidjes van de veiligheidssystemen te annuleren en kan je via Android Auto of Apple CarPlay je telefoon projecteren. Het connecteren gebeurde soms wel wat traag en af en toe viel de verbinding al eens weg… Maar dat hebben andere nieuwe auto’s ook, geloof ons.
Toch liever een paar knoppen?
Het bedienen van de airco en verwarming zat naar onze menig wel wat te ver weg in het menu. Daar keert onze klaagzang over fysieke knoppen toch nog eens terug want tijdens al dat gezoek ben je minder op de weg aan het letten, waardoor je die zotte Fransoos die langs rechts inhaalt misschien niet opmerkt. Gelukkig wordt die klaagzang wel makkelijk overtroffen door de geweldige audio van het Burmeister-geluidsysteem…
Speciale vermelding gaat wel naar de overdaad aan parkeersensoren en vooral de erg duidelijke achteruitrijcamera. Want met een auto tot de nok toe volgestouwd wordt de achteruitkijkspiegel onbruikbaar en dan is dit alles zeer welkom. We kunnen het weten want vorig jaar reden we met een Volkswagen Caravelle zonder camera en geloof ons: dat was soms peentjes zweten bij het inparkeren.
Voor herhaling vatbaar?
Of we deze auto morgen opnieuw zouden kiezen voor onze reis? Eigenlijk wel. Al onze bagage kon er met wat Tetris-kunde in en de GLB rijdt comfortabel en zuinig. Met een vanafprijs van 48.400 euro is dit misschien niet de goedkoopste crossover maar je krijgt er ook een knappe basisuitrusting en flink wat luxe voor in ruil, vooral in vergelijking met de gemiddelde bestelwagen. Maar een fietsenrek, dat hebben we dus niet meteen gemist… Tot je natuurlijk met meer dan twee op reis wil, wel te verstaan.
Tekst en foto's: Glenn Huyben
Reactie toevoegen
Je moet ingelogd zijn om reactie te plaatsen.
Inloggen