Toyota in 2016? Geriatrische modellen die wisten te overtuigen met hun betrouwbaarheid en verbruik, maar het design droegen dat ontworpen leek door de uitvinder van de steunkous. Plots zette het Japanse merk - onder invloed van de Europese afdeling - de wereld op z'n kop. Niet met een supercar of een spectaculaire concept, maar met een compacte crossover die zo atypisch Toyota was qua styling, dat plots ook klanten onder de pensioensgrens interesse kregen in het merk.
C-HR: Coupe High Rider
Het was het begin van een nieuwe wind binnen Toyota, onder het goedkeurende oog van Akio Toyoda. Het credo van de toenmalige CEO was namelijk "no more boring cars". Wel, met de C-HR was het ze alvast gelukt en zonder twijfel had de gok die Nissan 6 jaar eerder nam met de Juke daar iets mee te maken. Stoere hoekige lijnen, een sportief silhouet en een hybride aandrijflijn in een segment waar zo'n technologie nog nieuw was: Toyota zette meteen de toon.
De cijfers liegen er niet om. In tien jaar tijd vonden wereldwijd 2,1 miljoen C-HR's een eigenaar, waarvan meer dan 1,2 miljoen in Europa. Gemiddeld pakte Toyota daarmee zo'n 7,7 procent marktaandeel in het C-SUV-segment. Niet slecht voor een auto die in 2016 nog moest bewijzen dat jonge mensen en hybridetechnologie hand in hand kunnen gaan. Meer dan de helft van de kopers geeft trouwens aan dat het design de doorslaggevende factor was bij hun aankoop.
De C-HR bleek alvast een uitstekend wapen voor Toyota om nieuwe klanten te strikken. In 2019 piekte dat zelfs op 67% eerste keer Toyota-kopers. En eens mensen voor een C-HR kozen, bleken ze ook tevreden: de klanttevredenheid lag op 74%, ruim boven het segmentgemiddelde van 64%. Al geven we voor de duidelijkheid even mee dat dit cijfers zijn die Toyota zelf oprakelt.
Generatie één: het rebelse begin
De eerste generatie (2016–2023) bracht Toyota voor het eerst serieus in het crossover-avontuur. Het platform? Het gloednieuwe TNGA-C, wat meteen resulteerde in het laagste zwaartepunt in zijn klasse, goed voor een verrassend behendige rijdynamiek. Of anders gezegd: de C-HR reed niet als een natte dweil. De aandrijflijn was een 1,8-liter benzinemotor HYBRID met een thermisch rendement van 40%, destijds een benchmark.
Niet sexy om over te vertellen op een feestje, maar wel indrukwekkend voor wie weet wat het betekent. De eerste generatie C-HR kwam trouwens ook met een "gewone" 1.2-liter turbobenzine van 116 pk, maar waarom zou je?! Gaven we Toyota destijds ook de nodige kritiek voor: het ontbreken van een diesel. Sorry dat we daar ooit moeilijk over deden Toyota, want de tijd heeft duidelijk gemaakt dat jullie toch de juiste keuzen namen.
Generatie twee: conceptauto voor de echte wereld
In 2023 volgde een nieuwe generatie, en Toyota liet geen kansen liggen. Het ontwerpteam had de ambitie om een "concept car voor de openbare weg" te bouwen, en dat is ze verdomd goed gelukt. Verzonken deurgrepen - een primeur voor Toyota - een panoramisch dak zonder zichtbare randen, 64-kleurige sfeerverlichting en een volledig digitale cockpit: de tweede C-HR brengt een streepje futurisme naar de Toyota-dealer.
Geen klassieke benzine meer bij deze variant, voortaan heb je de keuze uit HYBRID of PHEV. Meer nog, er is ook nog een elektrische C-HR, al deelt die C-HR+ zijn technische basis met de bZ4X en heeft die in theorie niets te maken met de originele C-HR. Dat de nieuwe generatie.
Reactie toevoegen
Je moet ingelogd zijn om reactie te plaatsen.
Inloggen