Hyundai Ioniq 3 getest – Aero hoeft niet saai te zijn (2026)

Wie “aerodynamisch” hoort, ziet meteen een druppel op wielen: efficiënt, maar ongeveer zo spannend als een leeggelopen ballon. De Hyundai Ioniq 3 bewijst met een Cd-waarde van 0,263 en een ferme kont dat het anders kan, en dat voor minder dan 30.000 euro!

Pros

Rijgedrag
Ruimte
Design met karakter
Prijs-kwaliteit

Cons

Harde plastics interieur
Geen frunk
N-Line is alleen “visueel snel”
Zicht naar achter

Wat is dit?
De (voorlopig?) kleinste rakker uit het Ioniq-gamma van Hyundai. De Ioniq 3 is een compacte hatchback die zijn onderstel deelt met neefje Kia EV2, maar toch een andere weg bewandelt.

Alles komt terug

Alles komt terug: slobberbroeken, vinylplaten en ook de klassieke (relatief betaalbare) hatchback. Nadat de early adapters flink wat geld neertelden voor grote, vaak logge EV’s, daalt de elektrificatie immers steeds dieper af. Betaalbare elektrische stadsrakkers, vaak met een uitgesproken design zoals de Renault 5 of de Volkswagen ID.Polo, duiken steeds vaker op onze wegen op. “Hoog tijd om ook daar een graantje mee te pikken”, dachten ze bij Hyundai, dat met de Ioniq 3 de knuppel in het hoenderhok gooit.

Die Ioniq 3 is de eerste die de nieuwe designtaal van het merk bewandelt, Art of Steel, een taal die ondertussen ook al gesproken wordt door de nieuwe Tucson. Dit nieuwe staaltje – heb je ‘m – design herken je meteen aan z’n rauwe, pure oppervlakken. Al heeft de designtaal ook een functie. De Ioniq 3 pakt immers uit met de laagste luchtweerstandscoëfficiënt uit zijn segment, uiteraard niet onbelangrijk voor een EV.

Ferme kont

Bovendien doet Hyundai dat zonder die saaie druppelvorm na te streven. De vorm-volgt-functie strategie was bij heel wat automerken niet bepaald een schot in de roos, maar Hyundai slaagt daar wel in, met een gespierd design met flink wat attitude. Wat ons betreft springt het opwaarts vlak van aan het achterwiel regelrecht naar de spoiler en de kofferklep het meest in het oog. Want ja, de Ioniq 3 krijgt heel wat van zijn karakter via zijn ferme kont. Eentje die in de N-Line versie nog meer benadrukt wordt door de grotere spoiler die de achterruit in twee splitst en de fikse diffusor.

De conclusie: aero hoeft niet braaf of saai te zijn. Of je ‘m nu mooi vindt of niet, een mening zal je altijd hebben over deze wagen. Tot slot geven we nog mee dat de je heel vaak vier puntje in de wagen zal terugvinden: in de verlichting, op het stuur, … een referentie naar morsecode, waar vier keer kort voor de letter “H” staat, uiteraard de beginletter van Hyundai.

Praatje met Pleos

Op naar het interieur dan. Pal voor de neus staat een kleine digitale instrumentencluster, centraal staat een 12.9-duim infotainmentscherm dat optioneel groeit naar 14.6-duim. Onderhuids rolt dat systeem op "Pleos" van Google, waardoor de Ioniq 3 de eerste auto in serieproductie is die er gebruik van maakt. Heb je schermvrees, dan hebben we goed nieuws: er zijn ook nog fysieke knoppen onder het schermpje.

De grote schermen springen uiteraard meteen in het oog, maar ook de rest van het interieur oog esthetisch verzorgd: het puike stuurwiel komt nooit in het vaarwater van het tellerschermpje en het dashboard voor de passagier is met een mooi materiaal bekleed. Bovendien weet Hyundai door de inrichting een ruimtegevoel te creëren in deze compacte B-segmenter. Net dan wordt het extra spijtig dat we tussen die knappe materialen wel wat hardere plastics terugvinden, zoals bovenop de boordplank of in de deuren achteraan, een klassiek trucje in dit segment waar we niet al te zwaar aan tillen.

De nieuwe standaard

Ook het ruimte-aanbod staat op punt. De Ioniq 3 is maar 4m10, maar het interieur voelt nooit benepen. Onze beruchte 1m96 – we horen in de wandelgangen van de autowereld dat die binnenkort wel eens de nieuwe standaard zou kunnen worden – vindt niet alleen moeiteloos plaats op de voorste zitrij, ook achteraan kunnen we, mits een lichte knik met het hoofd, een plekje opeisen. Een roadtrip naar het zuiden zien we ons er niet mee maken, maar korte ritjes vormen geen probleem. Een puike prestatie voor een wagen in dit segment, die vooral als tweede wagen gebruikt zal worden!

Ook elders weet de Ioniq trouwens het meeste te maken van zijn beperkte afmetingen. De koffer meet bijvoorbeeld 441 liter! Al gebruiken de Koreanen daarvoor wel een trucje. Onder de koffervloer zit immers de megabox, een extra ruimte die goed is voor 119 van die liters. Een frunk ontbreekt dan weer.

Koreaanse broer

Het beste halen uit een compact formaat, dat doet ons meteen aan de Kia EV2 denken. Logisch ook, want dat is het neefje van deze Hyundai Ioniq 3. Uiterlijk mogen ze dan wel mijlenver uit elkaar liggen, de ene is zelfs een crossover, de andere een hatchback, maar onderhuids delen ze heel wat onderdelen.

Net als de EV2 doet de Ioniq 3 het immers met twee batterijen: 42 of 61 kWh, waarbij die eerste gekoppeld wordt aan een elektromotor van 147 pk, terwijl de tweede het met 135 pk doet. Inderdaad, de grootste batterij gaat altijd samen met de “zwakste” motor. Des te opvallender als je weet dat enkel die versie beschikbaar is als sportieve N-Line, waardoor de (visueel) sportiefste variant over het minste vermogen beschikt. Wie een sportief uiterlijk wil combineren met prestaties, zal dus op de Ioniq 3 N moeten wachten. Nu goed, de andere cijfers: de versie met kleine batterij is goed voor een autonomie van 344 km, de grote batterij schopt het 496 km ver.

Haarspeldplezier

De Ioniq zou echter gebouwd zijn om wat meer plezier achter het stuur te bieden dan de EV2. Iets dat we voor het eerst mogen ervaren in de heuvels rond Istanbul. Die blijken meteen een prima testcase voor wat we van de wagen op ons vaderlands asfalt mogen verwachten. Matige… euhm, we bedoelen karaktervolle… buitenwegen vol haarspeldbochten worden afgewisseld met kleine, soms hectische dorpjes. Het occasionele vee dat je moet ontwijken kan wat ons betreft dan weer prima doorgaan voor de vele fietsers en voetgangers die het bij ons niet altijd eens zijn met de timing van de verkeerslichten.

Op de bochtige Turkse bergwegen laat de Ioniq 3 zich van zijn leukere kant zien. De combinatie van een prima besturing, een goed afgesteld onderstel en regeneratief remmen laat ons de ene bocht na de andere bijna zonder de rem aan te raken bedwingen. Het lage zwaartepunt – de batterij ligt tenslotte in de vloer – en een ophanging die de auto in bedwang houdt zonder überhard te worden, doen de rest. Het stuurtje ligt prima in de hand en geeft meer feedback dan we in heel wat concurrenten hebben ervaren, in een segment waar sturen doorgaans zo communicatief is als een parkeerautomaat. Een echte hot hatch? Daarvoor is hij met 135 of 147 pk veel te braaf, en dat pretendeert hij ook nergens. Maar hij toont wel dat ook een betaalbare, compacte EV wat plezier onderweg mag bieden.

Sprakeloos

Wat plezier probeerden we ook te hebben met Pleos, maar dat werkte dan weer net wat minder. De Ioniq 3 is uitgerust met heel wat slimme tech waar je iets aan hebt, zoals een slimme cruise control die ook van rijstrook kan wisselen, Remote Smart Parking Assist en Memory Reversing Assist, maar de AI-assistent raakte bij ons gesprekje wat lost in translation. Het weer kon-ie nog net vertellen, z’n DC-laadcapaciteit (110 of 119 kW) wist-ie dan weer niet en ook een mop kon de Ioniq 3 niet vertellen. Gelukkig surft u naar Autofans voor de sérieux.

Gelukkig waren ze bij Hyundai wel serieus over de prijs van hun nieuwste spruit. 29.995 kost-ie momenteel, al loopt er momenteel een actie die dat bedrag terugdringt naar 27.995 euro, en dan krijg je veel waar voor je geld. Bovendien lijken ook de gebruikskosten laag, onder meer door het lage verbruik van deze “aerohatch”. Wij noteerden een goeie 17 kWh/100 km, vooral door de Turkse autosnelwegen waar je 140 km/u mag en lege bergwegen, bij u zal ongetwijfeld eerder 14 kWh op het dashboard prijken.

Conclusie

De Hyundai Ioniq 3 deed ons eigenlijk denken aan de stamvader van het subgamma: de eerste Ioniq. Die had ook niet de grootste batterij of laadprestaties, maar bewees dat je met slimme keuzes al die poespas niet nodig hebt. Een compacte wagen hoeft geen 800 voltplatform omdat een kleinere batterij snel laadt, een kleinere batterij die bovendien een groter rijbereik heeft als je eens geen SUV of crossover bouwt. En die kleinere batterij zorgt op zijn beurt voor een voordelig prijskaartje. Hoe irrationeel de Ioniq 3 er mag uitzien, hij is misschien één van de meest rationele wagens die je vandaag kan kopen.