Tesla Model S Plaid Facelift getest - Op en top Tesla (2026)

Plots véél vetter

De vernieuwing zit ‘m vooral in de details maar in het geval van deze Model S Plaid vallen die details net een beetje meer op. Voorheen was die sportieve topversie namelijk amper te onderscheiden van de doordeweekse Model S, op natuurlijk het geruite logootje op de achterklep na. Bij de recentste facelift trakteerden de Amerikanen de snelste Model S en Model X echter op specifieke bumpers en het resultaat is dat ze er plots véél vetter uitzien. 

Image

Zo pronkt je Plaid tegenwoordig met een pruillip van een koolstofvezel splitter onder de voorbumper, die ook nog eens over meer luchthappers beschikt dan de reguliere Model S. Ook achteraan is de bumper wat hoekiger gevormd en is er een grotere uitsparing voorzien voor de diffuser, die op zijn beurt een stuk verder uit de bumper steekt. Een koolstofvezel spoilertje op de achterklep maakt het plaatje compleet, al zijn de futuristische velgen van 21 inch ook een vermeldinkje waard. 

Niet te bevatten

In tegenstelling tot de voorgaande Plaid-versies zie je hier dus wél dat er meer pk’s achter die velgen schuilen, al kan niets je voorbereiden op precies hoeveel pk’s dat zijn. Zo krijgt elke Model S Plaid nog steeds drie elektromotoren mee — eentje op de vooras en twee op de achteras. Werken die optimaal samen, dan verdelen die elektromotoren in totaal 1.020 pk en 1.420 Nm koppel over de vier wielen… En ja, ook wij vinden dat zo’n absurde cijfers dat het eigenlijk niet meer te bevatten is. 

Image

Hetzelfde geldt voor het resultaat van die cijfers, want de Model S Plaid snelt van 0 naar 100 km/u in 2,1 seconden. Ter vergelijking: dat is even snel als een Ferrari F80 terwijl je het maar nipt moet afleggen tegen een Bugatti Tourbillon — die doet dat in 2,0 seconden. Dat is echter geen verkeerd gezelschap om in te vertoeven met je Tesla, al doe je zo'n acceleratie je passagiers best niet te vaak aan. Verwachten die namelijk niet dat je gaat optrekken, dan knalt hun achterhoofd tegen de sportstoel aan en na een paar keer word je zelfs als bestuurder kotsmisselijk. 

Genoeg koppel om de aardbol van koers te veranderen

En toch lijkt het je Tesla amper moeite te kosten om dat huzarenstukje telkens weer op te voeren. Toegegeven: om écht de optimale acceleratie te bereiken moet je ‘m in de ‘Drag Strip’-modus zetten en een half uur laten voorbereiden tot hij met z’n kont omhoog in ‘Cheetah’-houding gaat staan. Dan win je echter maar een fractie van een seconde ten opzichte van de gewone Plaid-modus en in die Plaid-modus blijft het gaspedaal ook nog steeds perfect doseerbaar. Je kan dus gewoon dagelijks in de sportiefste stand rijden, wetende dat een tikje tegen het rechterpedaal genoeg koppel opwekt om de aardbol van koers te doen veranderen.

Image

Hier en daar merk je gelukkig wel eens dat je met de Plaid- in plaats van de gewone All-Wheel Drive-versie onderweg bent. Zo heeft Tesla de stuurinrichting aangepakt waardoor deze Model S inderdaad een stuk strakker stuurt dan we ons herinnerden, al blijft het eindresultaat wel best licht voor zo’n sportkar. Zoek je dus de grenzen op, dan merk je dat het vooral om die acceleratie draait en minder om wendbaarheid op bijvoorbeeld een circuit. Is dat echter toch je doel, dan kan je nog steeds een ‘Track Pack’ kopen dat andere velgen en banden bevat, naast een verbeterde reminrichting… O ja, en dat pakket verhoogt de topsnelheid naar 322 km/u!

Met plezier lange afstanden afleggen

Nu is het echter tijd om al die indrukwekkende cijfers hierboven te vergeten want schiet ons gerust af, maar wij reden onze Model S Plaid vrijwel de hele testweek in z’n ‘Comfort’-rijmodus. De reden daarvoor is best simpel: wanneer Tesla het onderstel aanpakte, deden ze dat niet alleen met sportiviteit in het achterhoofd. De luchtophanging van de vernieuwde Model S biedt daardoor een grotere spreidstand tussen comfort en dynamiek en het eindresultaat is een auto waar je met véél plezier lange afstanden mee aflegt. Wil je dat veercomfort trouwens combineren met Plaid-acceleratie dan kan dat ook, want je kan de rijmodi gewoon personaliseren. 

Image

De Model S heeft ook nog steeds de accu om zo’n lange afstanden te overbruggen want die is 100 kWh groot gebleven. Daaruit haalt de AWD met dank aan geoptimaliseerde aerodynamica nu tot 744 kilometer, al houdt de driemotorige Plaid het wel bij 611 kilometer rijbereik. Ook dat is echter knap voor een EV van ruim 2,2 ton en weet je wat: net als andere Tesla’s bleek deze Model S Plaid verrassend eerlijk over zijn range. Zo verbruikten wij gemiddeld 20,8 kWh/100 km en dat is natuurlijk meer dan beloofd, maar het was wel continu aan het vriezen tijdens onze testweek. In dezelde omstandigheden verbruikt de gemiddelde andere EV vaak meer, zelfs met minder gewicht en minder pk’s op zak. 

Enorme ergonomische blunder

Op een paar vlakken begin je stilaan wel te merken dat de Model S de jongste niet meer is, bijvoorbeeld qua snellaadvermogen. Dat bedraagt nog steeds 250 kW en begrijp ons niet verkeerd: in combinatie met een feilloos Supercharger-netwerk is dat meer dan genoeg. Toch pronken heel wat concurrenten tegenwoordig met meer dankzij hun 800V-netwerken terwijl Tesla het houdt bij 400V. Daarnaast is er dat befaamde Autopilot-systeem, dat bij ons zo beperkt is dat het niks meer doet dan de gemiddelde adaptive cruisecontrol… Maar over de rest van de tech valt gelukkig niet te klagen want de Model S blijft een masterclass in hoe aanraakschermen moeten werken. 

Image

Toegegeven: hier en daar zet Tesla wel iets té veel in op aanrakingen — en je weet waar we het nu over gaan hebben. Zo was ons exemplaar gelukkig niet voorzien van die verfoeide Yoke maar ook wij moesten de richtingaanwijzers bedienen via touch-knopjes op het stuurwiel. Dat is, om het even onverbloemd uit te drukken, een enorme ergonmische blunder en went gewoonweg niet, probeer maar eens van een rotonde af te pinken terwijl je stuur gedraaid is. Daarnaast waren we ook niet de grootste fan van het bedienen van de rijrichting via het aanraakscherm, maar dat heb je gelukkig maar sporadisch nodig. 

Uit de markt geprijsd? 

Wat ons echter wel verbaasde, was wat voor grote stappen Tesla heeft gezet qua bouwkwaliteit. Daarin is de Model S trouwens niet alleen, vergelijk een vernieuwde Model 3 of Model Y maar eens met een soortgenoot van voor de facelift. Bij de grotere Tesla’s neemt de opwaardering van het interieur echter zo’n proporties aan, dat ze nu over betere materialen lijken te beschikken dan sommige Europese premiumconcurrenten. Voeg daar flink wat opbergvakken en een koffer van 799 liter aan toe, en je kijkt naar een meer dan bruikbare auto — zolang je niet te veel moet pinken. 

Image

Die opwaardering mag ook wel voor de prijs die Tesla tegenwoordig vraagt. Zo betaal je minstens 110.990 euro voor een Model S, al krijg je dan wel meteen een All-Wheel Drive mee met dus vierwielaandrijving en een 100 kWh-accu. De meerprijs voor de oppermachtige Plaid-versie is wel relatief beperkt: die kost 120.990 euro. Daarmee prijst de Model S zichzelf echter wel uit de markt ten opzichte van die Europese premiumconcurrenten van daarnet, zoals een BMW i5 of een Audi A6 e-tron. Voor de prijs van een Model S koop je zelfs een dikke Mercedes EQS… Al is ook die niet half zo snel als deze Plaid. 

Conclusie

De Tesla Model S mag dan stiekem stokoud zijn, hij blijft op en top Tesla. Sinds de laatste facelift kijk je hier namelijk naar zo’n grondig opgewaardeerd product, dat recentere concurrenten er op heel wat vlakken voor moeten onderdoen. De prijzen zijn er wel naar want de Model S kost ook meer dan die concurrenten… Vooral als je ‘m als bloedsnelle Plaid wil.