Jeep Compass getest - nog altijd met het kompas op avontuur?

Veel show, weinig terrein

Tegenwoordig rijdt half Vlaanderen rond in een SUV met dikke velgen, een hoge neus en looks waarvan je verwacht dat ze een woestijn kunnen doorkruisen. Zet zo'n ding op een drassige akker en de meeste geraken niet verder dan de eerste modderplas, laat staan dat er vierwielaandrijving onder zit.

Image

Bij Jeep denken ze daar gelukkig anders over: dat merk draagt zijn stoere reputatie al decennialang met eer. Maar is dat een verdiende naam, of vooral gelikte marketing? En vooral: heb je dat wel nodig op de plek waar 99 procent van de eigenaars de wagen zal gebruiken, namelijk de openbare weg? We zochten het uit met de nieuwe, elektrische Compass.

Frans met een Amerikaans accent

Wie de vorige Compass nog kent, herkent dit model amper nog. Hij groeide 14,4 centimeter in de lengte, goed voor een totaal van 4 meter 55, en kreeg er maar liefst 15,1 centimeter wielbasis bij. Onderhuids verhuisde de Compass immers naar het STLA-Medium-platform van Stellantis, hetzelfde als onder de Peugeot 3008 en 5008, de Citroën C5 Aircross en de Opel Grandland. Inderdaad: we kijken naar het eerste grote cadeau van Frankrijk aan de VS sinds het Vrijheidsbeeld. Toch houdt Jeep vast aan de nodige eigenheid: hoekige vormen, wielkastbescherming in ruw plastic en die iconische grille met zeven inkepingen, die nu volledig gesloten is voor een betere aerodynamica. Zelfs een stoere Amerikaan moet tegenwoordig op zijn luchtweerstand letten.

Image

En dan hebben we het nog niet over de 4xe-details gehad. Onze testwagen is de voorwielaangedreven Compass, maar de versie met vierwielaandrijving staat een centimeter hoger. Dat levert een aanloophoek van 28 graden en een afloophoek van 31 graden op, en de 4xe waadt tot 48 centimeter diep water in. Handig voor een tochtje door de Ardense modder. Bovendien krijg je er specifieke bumpers voor een stoerdere look bij. Jeep draagt zijn offroadreputatie dus hoog in het vaandel, tot in de bumpers.

Robuust, maar even geduld

Vanbinnen zet de Compass zijn moderne ambities extra kracht bij: een aanraakscherm van 16 inch, standaard op elke uitvoering, plus een digitaal instrumentenpaneel van 10 inch in onze testwagen. Onder dat grote scherm vind je gelukkig nog fysieke snelkoppelingen terug. Nodig ook, want het systeem is exact hetzelfde als in Opel, Peugeot en Citroën, en dus duurt het net dat ietsje te lang voor je druk ergens effect heeft. Geduld is een schone deugd, zeker in een Jeep.

Image

De rest oogt vooral stevig: overal kunststoffen en rubbers die een robuuste indruk maken, maar niet de meest verfijnde zijn. Wie met modderlaarzen instapt, zal er niet rouwig om zijn. Opbergruimte is er in overvloed, alleen een verschuifbare achterbank ontbreekt, in tegenstelling tot bij heel wat concurrenten. En de koffer? Die haalt in de gewone Compass 550 liter, waar je het in de 4xe met 515 liter moet stellen. De reden daarvoor vinden we bij de aandrijflijn.

Drie keer stroom

Jeep heeft drie opstellingen in petto voor de elektrische Compass. Wie voorwielaandrijving bestelt, krijgt in de standard range een elektromotor van 213 pk en een accu van 75 kWh, goed voor zo'n 500 km rijbereik. De Long Range geraakt dankzij een accu van 96 kWh zo'n 675 km ver en ziet zijn vermogen stijgen naar 231 pk. Ga je voor vierwielaandrijving, dan krijg je zelfs de volle 375 pk, verdeeld over twee elektromotoren: 157 kW vooraan en 132 kW achteraan. Die achterste motor is trouwens speciaal door en voor Jeep ontwikkeld, met een piekkoppel van 3.100 Nm op de achterwielen. Een tweede motor moet ergens wonen, en dat gaat in de 4xe ten koste van 35 liter koffer.

Image

Met die 4xe reden we al eens door de modder en we waren onder de indruk. Voor deze test kozen we de voorwielaangedreven versie en een grotere uitdaging: België, waar de putten in het wegdek de modderplassen met gemak overtreffen.

Als een gewone auto

Hoe rijdt een Jeep op de openbare weg? Als een gewone auto. De Compass is zeker niet de sportiefste SUV van de klas, maar hij gaat ook niet constant overhellen. Eigenlijk past hij netjes tussen de sportievere Peugeot e-3008 en de comfortabelere Citroën e-C5 Aircross. Misschien is hij een tikje te hard gedempt en voelt de besturing net iets te licht aan, maar dat zijn details.

Image

Bij hoge snelheden is de koets dan weer lekker stabiel. De Compass nodigt je dus niet voortdurend uit om de volgende bocht sneller te nemen, maar verteert lange ritten wel aangenaam. En eerlijk: voor een Compass is dat misschien precies wat je ervan verwacht. Enig minpuntje: met een verbruik dat na onze rit rond de 18kWh/100 km schommelde, ligt de praktijkrange een pakje lager dan de WLTP. Iets om rekening mee te houden richting je volgende tripje naar de Ardennen.

Conclusie

Terug naar de vraag waarmee we begonnen: is die stoere Jeep-naam nog een verdiende reputatie, of vooral marketing? Het Jeep-logo staat niet voor niets op deze wagen. Al heeft die geloofwaardigheid wel een prijs. De gewone elektrische Compass begint bij zo'n 42.000 euro, en de vierwielaandrijving kost minstens 7.000 euro extra. Wie voor de 4xe gaat, zit dus al snel in de buurt van 49.000 euro.

Image

Bij Stellantis worden immers heel wat onderdelen gedeeld, maar Jeep levert hier een stukje eigenheid, met een SUV die zowel bossen als bochten aankan en een zelf ontwikkelde achtermotor in de 4xe als bewijs. Een heuse Wrangler moet je er niet in zien, maar voor de gemiddelde SUV-koper is dit een stuk geloofwaardiger dan de meeste "avontuurlijke" stadscrossovers die nog nooit een grindweg van dichtbij hebben gezien. Of de gemoedsrust van vierwielaandrijving en offroadprestaties die meerprijs waard is, hangt er vooral van af hoe vaak je de verharde weg verlaat.