'Onze nieuwe Hyundai!' Althans, zo voelde het wat aan op de AF-redactie, want het is alweer bijna een jaar geleden dat we de sleutels van onze MX-5 duurtester achter lieten bij Mazda (met een traantje). De i30 mag de komende weken onder andere de dieselstoof van redacteur Yannick vervangen (voor de geïnteresseerden; een Mercedes E-Klasse type: lijkwagen). Gelukkig heeft de Koreaan zich de laatste jaren stevig aangepast aan onze Europese contreien.

De motorisatie in onze i30 is de 1.4 Turbo, goed voor 140 pk. Voor de gelegenheid testen we hem met de DCT-automaat. Simpelweg omdat de i30 N nog zijn prototyperondjes draait op de Nurburgring natuurlijk. Maar de hatchback die wij testen is ook iets wereldser. Dat maakt dat we hem voor allerlei dingen kunnen inzetten. Wij hebben echter ook maar ons standaardpakket dat we afwerken en daarom willen we van jou, beste Autofan, graag weten wat jij wil weten over deze i30.

We hopen dat jullie de voorbije weken inzicht hebben gekregen hoe het leven is met de nieuwe MX-5. De Rode Roadster kan ons bekoren. Al is dat één groot understatement. Zo bleek de minder populaire 1.5 l motor zeker een goede indruk achter te laten. De Jap vraagt niet om meer paardenkracht. 131 pk uit onze 1.5 of de 160 pk uit de 2.0 liter… Zeker voldoende om plezier te hebben.

Het zwarte canvas dakje, we hebben het amper gezien de laatste dagen. Stralend weer dus, hup, weg met dat ding. En nog voor die zin is uitgesproken is het dak alweer open. Bij de vorige generatie (NC) ging dat zo vlot dat je het dak meteen in zijn slot kon werpen. Nu moeten we toch elke keer even na-duwen. Geen probleem, althans niet voor ons jonge veulens. We kunnen inbeelden dat anderen toch liever uitstappen omdat de arm wel heel ver achteruit moet. Toch geen slecht woord hierover. Het is het beste op de markt!

Het is wat, leven met zo'n Leaf als vervoersmiddel. Alhoewel; in de praktijk valt het heus wel mee. Want wees eerlijk, wanneer rijd je meer dan 220 kilometer op een dag? En inderdaad, tegenwoordig prijkt er op het instrumentenpaneel van onze volgeladen Leaf een range van 220 kilometer. Al een stuk meer dan de 182 kilometer die we kregen toen we hem op haalden.

Niet dat we onszelf graag geselen, wel staan we altijd open voor een uitdaging. Want op onze aardbol rijden er bijna 220.000 Leafs rond, waarmee het meteen de meestverkochte elektrische auto ooit is. Er moet dus iets magisch zijn aan de groene rakker van Nissan. Enkele telefoontjes en verplichte introducties in Sustainability later staat er een magnetisch rood exemplaar voor ons klaar op de Nissan-parking

Voor Vlaamse automediawatchers is de rode Swift Sport met roepnaam '1-GKV-100' geen nobele onbekende. Het brokje Japans plezier behoort namelijk toe tot Wim Bervoets, drager van noeste baard en tevens collega bij Drivr. Zeg nu nog eens dat Pax Media niet bestaat...

Proefkonijn van dienst is Terry, de vrouwelijke evenknie van redacteur Yves en een bekend gezicht bij iedereen die al deel heeft genomen aan ons jaarlijks karting-evenement. Ze stond alvast te popelen om uitgebreid rond te mogen toeren met onze geliefde Swift Sport. Haar bevindingen goten we in tien vragen en antwoorden. Genoeg gepalaverd, tijd om Terry aan het woord te laten!

1: Met wat rij je zelf?

Een Opel Corsa D 1.2 benzine. Geen racemachine alvast.

50

50 centimeter boven de grond, dat is het laagste dat je in de kleine hothatch kan gaan zitten. Heel grote mensen scheren dus dikwijls vlak tegen de dakhemel, en zelfs kleineren krijgen er een SUV-gevoel in.

5

De actieradius weergave in de boordcomputer (die trouwens goed verstopt valt te besturen met een klein knopje achter het stuur) kan alleen maar rekenen in stappen van 5 kilometer. Een gekke Japanse kronkel?

Laat ons beginnen met het begin; waarom een Suzuki Swift Sport? Wel, het antwoord daarop is logischer dan frietjes op vrijdag. Het klein Japannertje schreeuwt namelijk gewoon rijplezier uit en is misschien nog een grotere Autofan dan wijzelf. Er hangt gewoonweg iets plezant rond de Swift Sport. Want waar alle andere Hot Hatches volwassen worden en strijden om de snelste rondetijden blijft de Sport in zijn pubertijd hangen waar onderbroekenlol de plak zwaait. Hebben we al gezegd dat 'ie plezant is?