Stel: je wil een nieuwe auto kopen en je denkt eens creatief te zijn. Daarom drapeer je die nieuwe auto gewoon in een leuke kleur zoals groen, blauw, rood of — gek, we weten het — geel. Een paar jaar later wil je weer eens wat anders en dus zet je die auto te koop, alleen maar om te ontdekken dat niemand anders hem wil. Dat probleem had je misschien niet gehad als je hem toch in ’t grijs had besteld, en blijkbaar is dat reden genoeg voor de meeste kopers.

De tijd dat alleen zwart een mogelijkheid was voor je auto ligt al lang achter ons. Toch lijkt de consument steeds vaker naar standaardkleuren terug te grijpen. Kochten we in de jaren 90 nog veel blauw en in de jaren 70 zelfs veel oranje en geel, dan kiezen we nu steeds vaker voor wit, grijs, zilver of zwart.

Naast de klassieke kleuren komt Audi nu ook met farbe nach wahl, wat zoveel wil zeggen als: geen kleur te gek om op je Audi te droppen. Een roze Audi A1, een appelblauw-zeegroene Audi A5 of een paarse Audi TT, niets is over the top voor Audi. Natuurlijk moet je dan wat extra centjes achterlaten bij de heren van Audi. Daarbovenop wordt de leveringstermijn wat langer. Achja, je moet er iets voor over hebben.