Even de context: vrouwlief zat een weekend op een trouw in Bulgarije, de oudste zoon was met de grootouders naar zee, en ik had wat we thuis liefkozend een "dochterweekend" noemen. Zomerse namiddag, avondeten nog niet klaar, dus: speeltuin. Klassiek scenario.
Een dochterweekend, een claxon, en een zenuwinzinking (niet de mijne)
Terwijl dochterlief voor de achtentwintigste keer aan het tuimelrek hing - serieus, bestaat er een leeftijd waarop kinderen daar misselijk van worden, of is dat een sprookje dat ouders elkaar vertellen - hoorde ik een auto luid claxonnerend de straat in komen. Mijn interne "geef-die-chauffeur-een-preek-blik" stond al klaar. Tot ik zag wie er uitstapte: een man met een glimlach die zowat zijn oren raakte en aan de andere kant van de auto een vrouw met exact dezelfde gezichtsuitdrukking. Uit het huis waar de Mazda6e voor parkeerde kwamen twee oudere mensen naar buiten, trotser dan een schoolkind met een tekening voor op de koelkast. En toen viel het kwartje: Zoonlief had zonet zijn gloednieuwe Mazda6e opgehaald en reed meteen naar zijn ouders om 'm te showen.

Het is een daad waarvan ik droom dat mijn kinderen het ook ooit doen, al ben ik me er terdege van bewust dat de kans klein is dat mijn grut ooit nog een auto gaat bezitten. Terwijl mijn dochter een paard op een veer aan het martelen was - wie ontwerpt die veren trouwens, want die dingen overleven blijkbaar alles - ving ik flarden op van het gesprek naast de auto: Volledig elektrisch ja!" "Kijk eens naar die koffer!" "Kijk, voorin zit geen motor, maar er is wél nog een koffer!" De vader fotografeerde zijn zoon en de auto vanuit elke denkbare hoek, de moeder luisterde geboeid mee, onder de indruk van elk technisch detail... wat niet gek was, want op de oprit stond een oude Ford B-Max. De overstap naar "volledig elektrisch, met koffer vóór én achter" moet aanvoelen als teleporteren.
Hoe een auto de gehele straat op kan fleuren
Ja, we weten het allemaal: de Mazda6e is in essentie een omgekatte Chinese EV met een Mazda-badge erop. Dat mag je met droge nuchterheid vaststellen en bij elk gesprek over de Mazda6e boven halen. Maar op dát moment, in díe straat, deed het er geen bal toe. Pal voor de Mazda6e stond een dure premium wagen te blinken. Erachter parkeerden een paar bovengemiddelde Duitse auto's, waaronder eentje in een fraaie groene lak. Normaal gesproken een straat om jaloers van te worden. Behalve: ze verbleekten stuk voor stuk naast de Mazda6e, die de eigenaar in Soul Red Crystal had besteld. Petje af.

De hele familie stond te stralen. De eigenaar voelde zich, geloof ik, even de belangrijkste mens van de wereld. En twee keer zo dure Duitse premiumbakken verdwenen gewoon naar de achtergrond, alsof iemand de helderheid van het beeld had bijgesteld. Toen ik met dochterlief huiswaarts trok, nadat ze nog een draaimolen uit haar hengels had getrokken, en ik de hele familie zag vertrekken voor het verplichte proefritje-om-de-hoek, kon ik maar tot één conclusie komen: de Mazda6e is, prijs-kwaliteit bekeken, gewoon de mooiste EV die je vandaag kan kopen. Dochterweekend of niet.
Reactie toevoegen
Je moet ingelogd zijn om reactie te plaatsen.
Inloggen