Originele intro:

De 4-seasonband? De run flat? Innovaties die Goodyear bedacht in haar innovatiecentrum in Luxemburg. Dringend tijd dus om er eens binnen te springen om te zien wat we de komende jaren kunnen verwachten op rubbervlak in autoland. Even de bandenspanning checken van de trouwe Cactus en hop naar Luxemburg!

De grootste rubberproducent ter wereld, nee, niet Durex, wel Goodyear, heeft al sinds mensenheugenis een ontwikkelingscentrum in Luxemburg. Een innovatiecentrum op een geheime locatie - op wandelafstand van tuincentrum Sunflower Sàrl in Colmar Berg maar dat heb je het niet van ons - dat werd opgetrokken in 1957. Zestig jaar lang al werken er pientere koppen en rubberlovers aan de band van de toekomst. Samen met de naburige fabriek van de bandenbouwer is de site anno 2017 goed voor dik 3.000 werknemers. Meer volk dan dat er überhaupt woont in Colmar-Berg. Waardoor je bijna kan spreken van Goodyear-Berg.

Image

Bovenop die berg (nu ja) wordt er dus gewerkt aan nieuwigheden op bandenvlak. Gerief voor volgende jaar, binnen vijf jaar maar ook binnen vijftig jaar. En wat die nieuwigheden juist zijn? Wel, daarvoor trokken we nu juist naar ginder!

Steunkous, aambeizalf, autoband

Het minst sexy object op een automobiel? Nee, niet de koplampen van een Toyota Corolla uit 2004. De banden! Een plak zwarte rek rond de velgen, een lastige kost op het verkeerde moment. Het is de algemene perceptie die leeft bij het grote merendeel van autobezitters. Want geld neerleggen voor comfortabele wandelschoenen, dat spreekt voor zich maar geld neerleggen voor schoeisel van je automobiel, dat ligt vaak moeilijk. Toch mag je de autoband niet afschrijven als een noodzakelijke kost. Dat weten de meeste Autofans uiteraard, maar niet Gunter in de straat met z'n Kia Pride. Wel Gunter; wat connecteert jouw 20 jaar oude Zuid-Koreaan met ons Belgisch wegdek? Juist ja, de band.

Image

Bandeningenieurs hebben nu gewoon eenmaal de pech dat al hun hard labeur en pienter denkwerk wordt gegoten in een stuk zwarte rubber dat er op het eerste gezicht hetzelfde uit ziet als dat ander stuk rubber van de concurrent. Kopen we auto's vaak met onze ogen, dan kopen we banden vooral met onze portefeuille. Liefst nog met de knip er op. Begint het door te dringen wat we hier proberen te zeggen? Nee? Wel; bespaar niet op je banden mensen! En nee, Goodyear heeft ons heus geen briefje van twintig toegeschoven om dat hier te verkondigen, zelfs geen van vijf. Over Goodyear gesproken, zaten we niet in hun innovatiecentrum?

De Trends

Oké, persoonlijke rant van het hart, tijd om te zien welke trends al in gang gezet zijn en welke vraagstukken bandenfabrikanten de komende jaren moeten gaan oplossen. Te beginnen met de trend. Of beter; twee trends. Want bandenmakers zien twee grote evoluties in autoland. Zo worden velgen steeds groter en vaak ook dunner (denk Renault Scénic met de 195/55R20 set-up) én kiezen meer en meer klanten voor de vierseizoenenband.

Image

Die gegroeide maten worden vooral verklaard door de steeds grotere remmen die nodig zijn om zwaardere wagens tot stilstand te krijgen (grotere remschijf = grotere velg), de dunnere maat heeft een serieuze impact op het verbruik. Al is het een verdomd moeilijk evenwicht tussen comfort en prestaties. De 4-seasonsband? Dat spreekt wat voor zich. Want hoewel het idee in bandvorm al sinds 1977 bestaat, dringt hij via de nodige marketingduwtjes nu pas echt door in het collectief geheugen. Aangewakkerd omdat auto-eigenaars het vaak beu zijn twee keer per jaar te moeten wisselen van band (zomer -> winter, winter -> zomer).

De innovaties

Nu, die trends konden we zelf ook wel bedenken, daarvoor moesten we geen +200 kilometers naar het zuiden rijden. Waardoor Goodyear ons mee neemt naar het hart van haar innovatiecentrum; een setje aan elkaar geduwde containers in het centrum van haar center. Beetje knullig om je slimste koppen geen toegang te geven tot de bakstenen ruimtes van je gebouwen, niet? Wel, het één en ander heeft er alvast mee te maken dat de afdeling in een overgang zit. Want tegen 2020 verkast de afdeling wat verderop om er open source te gaan werken met andere fabrikanten.

Image

Waarmee we de eerste innovatie te pakken hebben; bandenfabrikanten gaan net zoals autofabrikanten steeds nauwer samenwerken met elkaar en techbedrijven. Want hoewel het rubber steeds verder geperfectioneerd zal worden zal vooral de intrede van communicatietechnologie de grote nieuwe sprong worden in bandenland. Concreet; Goodyear zal tegen 2020 een band op de markt brengen met een 5G-verbinding. Of nog concreter; een band die kan praten met andere toestellen. Niet slecht voor een stukje rubber, niet?

Laat de band praten

Het doel is om de band een onderdeel te maken van het gehele Car-to-X communicatiesysteem. Goodyear gaf ons alvast enkele heel simpele voorbeelden. Stel je rijdt met je band over een serieuze put in de weg (kan wel eens gebeuren in België). De band laat je wagen meteen weten dat die put toch wel van een gevaarlijke omvang is waarop jouw wagen naar alle voertuigen achter je een gevarenmelding stuurt. Nog een stap verder? De band neemt contact op met de lokale putjesvulafdeling om meteen uit te rukken.

Die 5G-verbinding zal trouwens niet enkel dienen om de goede samaritaan uit te hangen, op dit moment is de band een doods onderdeel, in de toekomst werkt hij samen met je wagen. Denk aan een band die laat weten dat er echt wel te veel water op de weg ligt (=vertraag) of kan zeggen dat er iets niet met je uitlijning klopt omdat het profiel aan de binnenzijde snel slijt. De fleetmanagerdroom: een band die automatisch een afspraak maakt bij de bandencentrale om zicht te laten vervangen, die afspraak in de agenda van de eigenaar zet en de rekening doorstuurt naar het bedrijf.

Op maat gemaakt

Moeten we automerken geloven, dan willen klanten vaker en vaker een gepersonaliseerde wagen. Waardoor je tegenwoordig kan kiezen uit 300 dakleurtjes op je kleine rond-de-kerktoren-mobiel. Goodyear denkt aan een gelijkaardig idee maar dan met een iets andere invulling. Van stijlkenmerk naar veiligheidskenmerk. Dat willen ze bereiken met de verdere uitwerking van 3D-geprinte banden. Simpel gezegd; Momenteel is een EfficientGrip of een Vector 4Seasons overal ter wereld het zelfde. Maar wat als 3D-printen toelaat om een band naar de exacte noden van een klant te zetten? Zo heeft een band in Noorwegen andere uitdagingen dan een band in Poelkapelle.

Image

Bandenfabrikanten zouden geen water bij de wijn meer moeten doen in het creëren van een band die het overal goed doet. Nee, het rubber kan zo geprint worden dat het exceptioneel goed doet in jouw omgeving. Denk maar eens aan de impact in de racewereld; een band 3D-geprint tot de perfectie voor elk circuit. Sub 7-Nürburgringtijden weer iets gemakkelijker gemaakt, zeg maar. Het huidige probleem? Printen duurt nogal lang. Al neemt de technologie rasse schreden.

Het vraagstuk

Tot nog toe allemaal technologie die we de komende jaren op ons bandenbord kunnen verwachten. Waardoor we doorrollen tot de vraagstukken die bandeningenieurs 's nachts wakker houden. De grote hamvraag? De auto van de toekomst. Of iets specifieker; hoe die er uit komt te zien. Te beginnen met het gebruik van de wagen. Autofabrikanten zien namelijk zelf een evolutie van 'goed' naar 'dienst'. Waarbij klanten geen auto meer kopen maar 'm gebruiken als een dienst, on demand. Het zal er alvast voor zorgen dat de auto van de toekomst stukken meer zal rijden. Want wat 10 wagens vandaag doen zal 1 wagen in de toekomst gaan doen.

Vooral het idee van een auto die amper stil zal staan zorgt voor een grote uitdaging bij bandenconstructeurs. Niet alleen de levensduur zal veranderen, ook het gebruik (meer hitte wegens geen rust, als klein voorbeeld). En dan... dan is er nog die befaamde Eagle 360 van Goodyear, een ronde band. Nu ja, 'bal' is een beter woord er voor. Mag Goodyear de toekomst bepalen, dan gelooft het dat dit de toekomst gaat worden. Met magnetische kracht waardoor ophangingscomponenten zoals we ze nu kennen bij de auto tot het verleden behoren. Of wij de balband nog gaan meemaken?

Wie weet. Anderzijds, wie had voor de komst van de smartphone gedacht continu met elkaar in connectie te staan?