De kritieken waren lovend bij de lancering van de S-Max in 2006. Een monovolume die reed als een Ford-berline en dus strakker dan een gemiddelde MPV. Ook de tweede generatie loste in 2015 de verwachtingen in, als monovolumebroer van de Mondeo. Zowel die Mondeo als de S-Max lijken nu echter op hun laatste benen te lopen. Om de levenskwaliteit van de MPV te verhogen besloot Ford een basisversie en een hybridevariant aan het gamma toe te voegen.

We zijn het inmiddels gewend: iets goedkopers dan een Dacia kan je doorgaans niet rijden. Je plaatst bijvoorbeeld al een gloednieuwe Dacia Sandero op je oprit vanaf 9.390 euro en zelfs Dacia’s elektrische auto, de Spring, hangt aan je laadpaal voor slechts 17.190 euro.

Renaults Roemeense budgetbroertje heeft zijn vierde pilaar aan de wereld voorgesteld. Na de betaalbare Sandero, de iconische Duster en de zuiver elektrische Spring voegt Dacia namelijk opnieuw een ruime gezinswagen aan zijn gamma toe. En dat doet het merk op een geheel eigenwijze manier.

Op 3 september is het zover: dan stelt Dacia zijn Jogger aan de wereld voor. In afwachting daarvan worden we alvast warm gemaakt met een teaserafbeelding die iets tussen een break, een MPV en een SUV lijkt te tonen. Zo zou de Jogger het midden kunnen vormen tussen de ruime Lodgy en wijlen de Logan MCV.

De V-Klasse wordt tot elektrisch voertuig omgetoverd en Mercedes geeft 'm de EQV-benaming. Dat staat voor een puur elektrische aandrijving met een motor die een vermogen van 204 pk levert. Nuttiger dan de zoveelste elektrische supercar, zoveel is zeker. Want de EQV behoudt alle voordelen van de V-Klasse, waarin je zowel met zeven personen kan reizen als gewoon je nieuwe salon naar huis kan vervoeren. Alleen is alles nu elektrisch. Om de link met de EQC en intussen ook de EQA, EQB en EQS te tonen, plaats Mercedes de zwarte gesloten grille op de neus.

Tegenwoordig is het al SUV wat de klok slaat. De grote monovolumes worden minder verkocht ten voordele van deze alsofroaders. Ook bij Ford zet die trend zich door. Toch overleeft de S-Max voorlopig en daar kunnen we maar blij om zijn.

De S-Max profileert zich als een rijders-MPV. Niet alleen door zijn looks, ook door zijn gedrag als je de baan op gaat. Dat is niet anders bij de facelift. Wat er dan wel verandert? Kijk even met ons mee.

De eerste generatie B-Klasse kwam er als afgeleide van de A-Klasse toen bleek dat varianten als de Vaneo niet het nodige geld in het laatje brachten. Een monovolumemodel op basis van de A bleek een beter idee. De tweede generatie verschilde danig van zijn voorganger, al was de afwerking niet naar de standaarden die je van de Duitsers kon verwachten. Ook het uiterlijk van en de technologie in de auto toonden niet echt Mercedes. Dat moet deze derde generatie nu allemaal terug op niveau brengen.

Laten we direct de grootste vraag beantwoorden: de voorwielaandrijving blijft behouden. Je mag er van vinden wat je wil, de Active Tourer-klant lijkt het alvast wel te kunnen smaken. Voor BMW een makkelijke klus, want bij MINI gebruiken ze al generaties lang voorwielaandrijving. Al is het geen kwestie van gewoon overplanten.

BMW ruilde de strakke rijkwaliteiten van de Mini-gokarts namelijk in voor wat een wat meer comfortabele ondergrond. Daarmee spreek je direct een andere doelgroep aan en daardoor komt deze kleine BMW op geen enkel moment in het vaarwater van de MINI.

Met die A-Klasse deelt deze B-Klasse zijn MFA2-platform. Hij heeft ook dezelfde wielbasis van 2,73 meter en dat is 3 centimeter langer dan de vorige generatie B. De designers verlaagden de daklijn zodat de B-Klasse tegenwoordig minder als een monovolume oogt. Daardoor wordt het design wat minder uitgesproken en houdt de B-Klasse tegenwoordig het midden tussen een break- en een monovolume-versie van de A-Klasse.