Is Opels oppersportmerk tegenwoordig OPC, dan denken Autofans ouder dan 30 jaar vooral met weemoed terug aan het GSi-tijdperk. Met pretraketten zoals de Kadett GSi, Astra GSi of Manta GSi. Al was er bij de lancering van de Corsa in 1988 ook een GSi-uitvoering, exact dertig jaar geleden dus. Tweemaal raden welk model we terug kunnen verwachten om dit te vieren?

Inderdaad, een Corsa GSi.

De TGI is dus geen zware sportversie waarvan de initalen verkeerd geschreven zijn, bij Seat spreken ze overigens van Cupra voor die sportversie, niet over GTI. Wel gaat het om een auto op aardgas.

Seat gaat er alvast prat op dat CNG 85 procent minder NOx uitstoot dan een benzinewagen en ook 25 procent minder CO2 uitstoot.

De Ford EcoSport, waar moeten we beginnen? Misschien bij het feit dat de compacte SUV een afdankertje is van Ford Global voor de Europese tak. Ford Europa wou namelijk een B-SUV in haar segment maar door de One Ford-strategie werd het opgezadeld met gerief uit Zuid-Amerika. Niets mis mee natuurlijk, alleen was de EcoSport even Europees als het staatsprogramma van Noord-Korea. Kwam er ook nog eens bij; Ford vroeg volle sollen voor een auto die in realiteit een budgetalternatief was voor een Dacia Sandero Stepway.

Uit die mededeling onthouden we dat de Corsa in 2019 op de markt zal komen en dat de wagen enkel en alleen in het Spaanse Zaragoza gebouwd zal worden. Dat is een verschil met de huidige generatie die behalve in Zaragoza ook in het Duitse Eisenach gebouwd wordt. Die fabriek zou vanaf 2019 een terreinwagen gaan bouwen. In 2017 rolden 876.672 voertuigen van de band in de fabriek in Zaragoza.

Elke zondag de snelste rondetijden neerzetten op het kartingscircuit om de hoek is dan wel aardig, de opstap van kart naar racewagen is vaak - financieel - zeer heftig. België heeft nood aan meer betaalbare raceklassen. Na de SRX Cup van SsangYong poogt de Ford Fiesta Sprint Cup hier nu op in te spelen. Met een betaalbare racewagen en al even betaalbare inschrijfgelden.

Begin december kregen we de Hyundai Kona reeds voor een eerste kennismaking in onze handen. Nu we meer tijd hebben gekregen om de wagen beter te leren kennen blijven we er even positief over als de eerste keer. Het is duidelijk: Hyundai weet hoe ze een wagen met wat grondspeling in elkaar moeten draaien.

Volkswagen lanceerde de T-Roc een aantal maanden geleden, middenin een stroom van nieuwe crossovers voor de Europese markt. Niet lang daarna hadden we het moeilijk om de verschillende crossovers uit de Volkswagen-groep volgens klasse in te delen. Maar bij Volkswagen zelf is het wel duidelijk. Je hebt de grootste Touareg die binnenkort vernieuwd wordt, de Tiguan en zijn zevenzits Allspace-variant en nu ook de T-Roc. Later komt er ook nog een superkleine T-Cross ter grootte van de Polo, al is die naam nog niet bevestigd.

Deel van de B-segmentfamilie bij de VW Group maar altijd wat het buitenbeentje, de Fabia. Want rollen de nieuwe Polo en Ibiza op een nagelnieuw MQB-platform, dan kreeg de derde generatie Fabia in 2014 nog het vertrouwde PQ26-platform onder zich. Nu, vier jaar later, is het tijd voor een opfriskuur voor het kleintje.

Het was stiekem al een zekerheid dat Hyundai een elektrische variant van de Kona op de markt ging brengen. Alleen werd altijd aangenomen dat die de set-up van de Ioniq Electric over ging nemen. Waardoor de Kona beroep zou doen op het batterijenpak van 28 kWh en op een zonnige dag met wind in de rug 280 kilometer ver moet kunnen bollen.

Een gevalletje 'onbekend maakt onbemind', de Honda HR-V, want de compacte crossover - genre Renault Captur - heeft heus zijn kwaliteiten. Alleen geraakt de grote massa niet tot bij de Honda-dealers. Al valt dat misschien deels te verklaren door het ontbreken van een uitgebreid dealernetwerk...