We hoeven het je vast niet te vertellen: auto’s worden steeds duurder. Dat ook niet alleen want in een drang om het beter te doen dan zowel voorgaande modellen van eigen makelij als die van de concurrentie, worden auto’s telkens ook groter. Het gevolg is dat er onderaan de automobiele ladder steeds meer plek vrij is, en die plek wordt tegenwoordig wel eens ingenomen door een microcar. Dat is een auto die technisch gezien geen auto is, maar wat is het dan wel? 

Meer moto dan auto

Wettelijk gezien is een microcar meer motorfiets dan auto. Dat merk je ook aan het kenteken: net als bij een motorfiets heeft dat een kleiner vierkant formaat terwijl de combinatie doorgaans begint met ofwel een ’S’ ofwel een ‘M’. In het eerste geval gaat het dan om een gemotoriseerde vierwieler met een topsnelheid van hoogstens 45 km/u terwijl een ‘M’-plaat aanduidt dat de microcar sneller dan dat kan, vaak tot 90 km/u. Op het inschrijvingsbewijs staat als categorie dan ‘L6e’ bij een elektrische microcar met topsnelheid tot 45 km/u en ‘L7e’ bij eentje die sneller kan. 

Image

Een belangrijk verschil voor de bestuurder is dat je voor een L7e-microcar een rijbewijs B moet hebben, en voor eentje in categorie L6e niet. Daar volstaat een rijbewijs AM waardoor je er in België al vanaf de leeftijd van 16 jaar mee mag rijden. Verder zijn beide categorieën in Vlaanderen vrijgesteld van zowel jaarlijkste verkeersbelasting als belasting op inverkeerstelling, terwijl ook de Europese veiligheidsregeltjes voor nieuwe auto’s niet gelden. Naar airbags zoek je dus meestal tevergeefs, maar ook de verplichte biepjes bij het overschrijden van de snelheidslimiet of het verlaten van je rijstrook hoeven niet. 

Meer dan genoeg voor dit soort mobiliteit

Dat laatste is dus al één voordeel voor zij die graag ongestoord onderweg zijn, maar valt er verder met zo’n microcar te leven? Dat hangt natuurlijk grotendeels van je verwachtingen af. Zo ruilden wij onze auto voor een weekje in voor een Microlino maar fabrikant Micro biedt daarvan twee verschillende versies aan. Enerzijds is er de Microlino Lite die in de L6e-categorie valt, en daarnaast is er de Microlino-zonder-Lite die als L7e-microcar geldt. Die laatste kregen wij mee, compleet met een topsnelheid van 90 km/u. 

Image

Die haalt hij dankzij een elektromotortje op de achteras met 17 pk en dat klinkt als twee keer niks, maar toch voelt zo’n Microlino meer dan vlot genoeg. De accucapaciteit is trouwens ook niet verkeerd: deze versie is er met 10,5 kWh voor 177 kilometer rijbereik of met 15 kWh voor 228 kilometer. Het realistische verbruik konden we niet meten maar zelfs al haal je er wat minder kilometers uit, dan nog krijg je waarschijnlijk meer dan genoeg range voor dit soort mobiliteit. De laadsnelheid is wel beperkt tot 2,6 kW maar ook daar verwacht je waarschijnlijk niet meer van je microcar. 

Verrassend ruim

In die verwachtingen schuilt dus de sleutel want zie je dit gewoon als overdekte basismobiliteit, dan kan je amper klagen. Zo biedt de zitbank plek voor twee en die bank kan je in zijn geheel verschuiven dus hoe kleiner je zelf bent, des te meer kofferruimte je krijgt. Met 213 liter is die koffer standaard trouwens al verrassend ruim dus tenzij je buitensporige dingen gaat halen, kunnen de boodschappen doorgaans wel mee. Een top van 90 km/u is voor best veel verplaatsingen trouwens voldoende en technisch gezien mag je hiermee zelfs de snelweg op… Als je dat echt zou willen. 

Image

Het is namelijk niet allemààl goed nieuws, want heel comfortabel zouden we zo’n Microlino niet noemen. We zouden ‘m zelfs niet gewoon comfortabel noemen: hij is kneiterhard gedempt. Verder stuurt hij verrassend stabiel aan lage snelheden maar geloof ons: met z’n kleine wieltjes en gebrekkige geluidsisolatie is de rijervaring op de snelweg ronduit schrikwekkend. Bovendien is het interieur van een afstandje wel mooi, maar de materialen zijn zo slap dat het er van dichtbij bijna zelfgemaakt uitziet… maar ook daar geldt: wat had je dan verwacht? 

Dan toch maar een Dacia Duster? 

Wel, in het geval van de Microlino stiekem toch iets meer. Micro vraagt er in deze L7e-vorm namelijk 19.990 euro voor en voor dat geld koop je een — toegegeven, karig uitgeruste, maar toch — Dacia Duster. Zelfs de hooguit 45 km/u halende Lite-versie kost aan 17.990 euro al meer dan sommige volwaardige auto’s maar weet dat de Microlino daarin een uitzondering is. Met z’n klassieke BMW Isetta-looks koop je ‘m namelijk vooral voor de chique uitstraling… Tot iemand eens te dicht tegen de voordeur van je Microlino parkeert, want dan is de chique uitstraling wel even zoek terwijl je er langs de koffer in probeert te klimmen. 

Image

De meeste andere microcars hebben echter een duo normale deuren, en een normaler prijskaartje. Een Citroën Ami kost bijvoorbeeld 7.990 euro dus dan kan je wel spreken van een significante besparing ten opzichte van een volwaardige auto. Die is wel énkel verkrijgbaar met een top van 45 km/u dus dan hang je enigszins vast aan gebruik binnen de stad. Moet het toch meer zijn, weet dan dat er ook L7e-microcars zijn met een lager prijskaartje dan de Microlino… Maar echt laag zijn die ook niet: een Silence S04 kost met B-rijbewijs bijvoorbeeld 14.990 euro net als een Linktour Alumi Elite, en een XEV Yoyo kost 15.995 euro. 

Conclusie

Valt er dus te leven met een microcar? Met eentje uit de L7e-categorie eigenlijk best makkelijk, of toch als je niet te ver moet en niet te gehaast bent. Vrijwel alle L7e-microcars zijn echter best duur waardoor je misschien beter af bent met een volwaardige auto, want een B-rijbewijs moet je dan toch hebben. Dat is voor de L6e-microcars anders want daar heb je genoeg aan een AM-rijbewijs en zijn de prijzen — op die van de Microlino na — een stuk lager. De topsnelheid is dan wel beperkt tot 45 km/u maar blijf je binnen de stad of heeft je gezin daarnaast al een gewone auto, dan is het misschien wel een interessant alternatief.