In 2020 is het dertig jaar geleden dat Lamborghini de Diablo aan het grote publiek toonde. De wagen was toonaangevend voor de supercars van de jaren 90.
De Lamborghini Diablo werd in 1990 gelanceerd als de opvolger van de legendarische Countach. Toch vind de wagen zijn oorsprong terug in het midden van de jaren 80. Toendertijd tekende Marcelo Gandini een aantal schetsen voor Project 132, de opvolger van de Countach. In 1987 werd Lamborghini echter verkocht aan de Chrysler Group en die vonden het design van de nieuwe sportwagen niet goed en wilden hun eigen afdeling een ontwerp laten maken. Uiteindelijk kwamen ze terug bij de tekeningen van Gandini uit, al had die zijn ontwerp intussen al doorverkocht aan Cizeta, waardoor de Cizeta Moroder en de Lamborghini Diablo als twee druppels water op elkaar lijken.
Uiterlijk dan toch, want onder de kap van de Diablo zat een 5.7 V12-motor van eigen makelij, die eigenlijk al uit de Lamborghini 350 GT stamde. In de Diablo was de motor goed voor een vermogen van liefst 492 pk. Dat mag vandaag niet meer zoveel lijken, nu allerlei powersedans vlotjes over dat vermogen heen gaan, in die tijd gooide dat hoge ogen. De Diablo haalde een topsnelheid van 320 km/u.
open schakelrooster
Al mocht Chrysler dan uiteindelijk teren op een knap design van Italiaan Marcelo Gandini, het interieur kwam uit Detroit. De link naar de Chrysler Viper van die tijd is in het interieur nooit ver weg. De bedieningsinstrumenten lijken als een brede trap naar beneden te komen in de middenconsole, uitkomend op de pook met open schakelrooster van de manuele vijfversnellingsbak. Die vijfversnellingsbak bleek al snel 'El Diablo', want de koppeling was extreem hard en bijna niet anders dan met twee voeten te bedienen. Nochtans haalde de Diablo zijn naam bij de stierenvechters; El Diablo had hard gestreden tijdens een gevecht tegen torrero El Chicorro in 1869.
De lancering van de Diablo was een feit en iedereen droomde over deze exotische supercar. Voor velen bleef het daar ook bij, want een Diablo kostte destijds makkelijk 9 miljoen Belgische frank (225.000 euro). Een Ferrari Testarosse kostte destijds een goeie 7 miloen (173.500 euro) en een Volkswagen Golf had je toen voor net geen half miljoen (10.000 euro).
vier wielen
In 1993 lanceerde Lamborghini een vierwielaangedreven Diablo VT, en zo werd de Diablo op de LM002 terreinwagen na de eerste Lamborghini met vierwielaandrijving. Nog eens twee jaar later was Lamborghini verkocht aan een groep Aziatische investeerders. Toen kwam er een Diablo Roadster, al had die niet veel minder dan een klein dakje af te gooien, vermits de motor vlak achter de cabine zat. Even later lanceerde Lamborghini een meer performante versie van de Diablo, de Diablo SV met 510 pk en een aangepast remsysteem. In 1998 werd Lamborghini overgenomen door de Volkswagen-groep en ingedeeld bij Audi.
Pas in 1999 kwam er een facelift van de Diablo, die is herkenbaar aan koplampen met transparante glazen en daarmee liet Lamborghini het tijdperk van de opklapkoplampen achter zich. Hij kreeg een nieuw dashboard en het basisvermogen werd opgekieteld naar 530 pk. Helemaal op het einde kreeg de Diablo VT 6.0 zijn geboorterecht met een - je raadt het al - 6.0 V12 als motorisatie. Die was slechts beschikbaar in twee kleuren "Oro Elios" en "Marrone Eklipsis", de ene stond voor de zonsopgang, de andere voor de zonsondergang. Lamborghini produceerde maar 42 exemplaren van de Diablo met deze motor.
In 2001 kwam de productie van de Diablo tot een einde. Normaal gezien had er een opvolger moeten klaar staan maar zoals dat gaat bij Italianen, komen opvolgers niet zomaar wanneer ze er horen te zijn. Er werden maar 2.884 exemplaren van de Diablo gebouwd, wat de exclusiviteit - en de prijs voor de verzamelaar - alleen maar ten goede komt.
Reactie toevoegen
Je moet ingelogd zijn om reactie te plaatsen.
Inloggen