Uitlaat: Varia

Autofans trok met de nieuwe SsangYong Rexton los door Kazachstan (Deel 3 - Slot)

In de eerste twee delen van ons avontuur vertelden we onze ervaringen over de Charyn Canyon, de verschrikkelijke wegen die we al te verduren kregen, onze overnachtingen en nog veel meer. In dit laatste deel komt de totaal andere kant van Kazachstan aan bod. Astana!

Speedguns in Kazachstan

'Om 9 uur vertrekken we,' zei Alex nog de dag voordien. Wanneer we dan eindelijk om 9:30 de poort van het hotel complex buiten rijden krijgen we te horen waarom we weer een half uur vertraging opliepen. Dit keer geen gedoe met een de kleine Spanjaard maar met de Koreanen die hun spelletje PingPong wilden afmaken. Ach, we lachten het allemaal weg. De rit naar Astana stond ons voor de boeg. We laten het Balkhash-meer achter ons en al snel bevinden we ons op redelijk strak asfalt met zichten tot wel 30 kilometer ver. Ergens te midden een veld zien we een 40-tal wilde paarden, en wat verder nog eens zoveel. Zelfs een sporadische groep kamelen komen we en route tegen. Dit is uniek. De pas zit er goed in en we maken vooruitgang.

Image
ssangyong_rexton_trans_eurasia_trail_almaty_to_astana_deel_3

Tot we plots twee keppies in een Lada Samara politiewagen zien voorbij komen. Alex meld meteen dat er net een politie wagen ons voorbij heeft gereden en dat we braafjes achter elkaar moeten blijven en niets te gek doen. En ja hoor, de Lada maakte rechtsomkeer en liet de laatste wagen van het konvooi stoppen. Een paar onduidelijke minuten en een team-lid dat mee in de politiewagen moest stappen voor een ritje naar een verkeersbord. Even hadden we’r geen goed oog in. Maar dan stapte onze man terug uit de politiewagen en zei haastig “okey, let’s go we leave now!” Blijkbaar had de Lada ons met een speedgun te stekken. Een fikse boete ten gevolge. De volle 25 euro voor 5 auto’s die bijna 30 km/u te snel reden. Opnieuw konden we het allemaal weglachen wanneer we bedachten hoeveel we hadden kwijt geweest in België…

Image
ssangyong_rexton_trans_eurasia_trail_almaty_to_astana_deel_3

Ovale Pizza’s

Rond 14 uur komen we opnieuw aan in een stadje, hier gingen we een stevige middaglunch houden in “de beste Italiaan van Karaganda!” Een medium formaat stad met duidelijk een moderne levensstijl en zelfs shopping centra’s met elektronica zaken. Uiteraard ook weer voorzien van de nodige megalomane bouwprojecten in pompeuze bouwstijlen. Grand Chique met Russische invloeden. Die Italiaan was de eerste plek waar er eigenlijk behoorlijk Engels kon gepraat worden. Zo bestelden we snel onze pizza’s en pasta’s. De vorm was misschien wat buiten spec maar de smaak was volledig on point. Kostprijs? 4 euro/pizza. Opnieuw kwam Alex de groep zeggen dat we moesten vertrekken, nog maar een dikke 200 kilometer en we zijn in Astana! Blij en ook een beetje jammer, die 200 kilometer waren namelijk de laatste die we met de Rexton’s bolden. Het einde was nabij. De Spanjaard bestelde nog snel een capuccino terwijl iedereen al de deur uit liep en wij bedachten alvast manieren om hem onderweg kwijt te geraken. Wat een figuur…

Image
ssangyong_rexton_trans_eurasia_trail_almaty_to_astana_deel_3

Biljarttafel

De laatste 60-70 kilometer voor we de stad Astana bereikten… Plots ging het asfalt over in een gloednieuwe snelweg. Een échte deze keer. Gemaakt in beton. We konden het bijna niet geloven maar dìt... dit was een beter stukje weg dan eender welke snelweg in België. Geruisloos reden we onze eindbestemming tegemoet. Links zien we plots een kleine fabriek met okergele gas en rookwolken de blauwe lucht verstoren, aan de andere kant een grauwe steenkoolfabriek van welke de roetzwarte wolken een nabijgelegen dorp helemaal overschaduwen. Gezonde boel en blijkbaar toch ook typisch voor een land als Kazachstan.

Image
ssangyong_rexton_trans_eurasia_trail_almaty_to_astana_deel_3

Ironisch genoeg is Kazachstan dit jaar het land dat de “EXPO 2017 Future Energy” promoot. Kazachstan? Welgeteld één kleine windmolen op een privé domein en 6 zonnepanelen hebben we op heel deze reis tegengekomen. Voor de rest speel je in elke stad heel wat levensjaren weg door de smog. Ach… In Astana zal het misschien anders zijn?

Image
ssangyong_rexton_trans_eurasia_trail_almaty_to_astana_deel_3

Astana I

Toen we via Google voor onze reis ons zelf even wat bijbrachten over Astana beschreef één website het als een echte spookstad. “Gigantische bouwprojecten en geen kat in de straat” Onze monden vielen vrijwel meteen open toen we de stad binnenreden met onze karavaan Rextons. Het was al vrij donker aan het worden maar Hotel Absolute hebben we nog gevonden. Een knap hotel met groot restaurant. Even een opfrisser in de kamer en we begeven ons naar de bar. We bestellen een Gin Tonic, oei… geen gin… Euhm Whisky Cola? Euhm… het meisje achter de bar wijst met een duidelijk vragende toon naar een fles? “is dat wat je moet hebben? Oké… We zullen het met hand en tand en Google Translate moeten uitleggen. Paar minuten gaan voorbij en er staat een Whisky Cola voor onze neus. Only in Kazachstan. We hadden grote honger dus we bestelden een stevige T-Bone steak. Welke saus? Euhm Pepersaus? Opnieuw hoorde het personeel het in Keulen donderen. "Soya?" antwoord ze nog. Nee hoor, geef hem maar gewoon zo. En dat is letterlijk wat we kregen. Een T-Bone steak, klein beetje garnituur, geen saus, geen frietjes. Gewoon een compleet uitgebakken stuk soepvlees. Voor mensen die een reis naar Kazachstan willen boeken. Vegetariër worden is aangeraden. Opnieuw, is de situatie gewoon te grappig en we lachen ons weer een kriek.

Image
ssangyong_rexton_trans_eurasia_trail_almaty_to_astana_deel_3

Astana, de wereldstad

De ochtend van vertrek hadden we nog een kleine twee uur en half vrij. We trokken met het Belgische groepje nog snel de stad in. Wat is de kans dat je hier nog ééns op vrijwillige basis komt, toch? Met onze camera’s in de hand stapten we richting het openbaar vervoer. Propere bussen en vriendelijk personeel. Vriendelijk, dat zijn ze hier allemaal. Onze Waalse collega’s trokken de aandacht van een Oosterse dame in de bus. Plots begaf ze zich naar ons en vroeg ze of we Franstalig waren. Na de bevestiging dat we Frans spraken maar van België afkomstig zijn haalde ze haar beste Frans boven. Een aangename ontmoeting zo ver van thuis iemand die Frans spreekt, in Kazachstan. We begeven ons op de grote promenades en wegen die Astana doorkruisen.

Image
ssangyong_rexton_trans_eurasia_trail_almaty_to_astana_deel_3

Astana, grote stad met gigantische gebouwen, westerse invloeden en vooral totaal maar dan ook totaal verschillend met wat we tot dan toe van Kazachstan hebben gezien. Jammer van die harde smog-lucht. De camera’s deden haastig hun ding en we begaven ons naar enkele agenten, op zoek naar een taxi. Binnen 20 seconden duimen-langs-de-kant stapten we alweer in bij een vriendelijk man die ons –opnieuw- voor een appel en een ei naar het hotel voerde.

Image
ssangyong_rexton_trans_eurasia_trail_almaty_to_astana_deel_3

Voorbij

Aan alles komt een einde. Deze trip ook. Meer dan 1.200 kilometer reden we doorheen een land waar we letterlijk niets van afwisten. We moesten het nog opzoeken op de kaart voor vertrek om te weten waar we eigenlijk heen gingen. Een totaal andere levensstijl en gewoontes. Een land met meer Chinezen dan Kazachen en bijna zo Russisch als Rusland zelf. Supervriendelijk volk, vergeten doen we dit land niet. Ook de Rexton die ons zonder ook maar één enkel probleem naar onze bestemmingen voerde vergeten we niet snel. Nu kan je zeggen ja hoor SsangYong betaalt de reis… Maar nee. De Rexton heeft elke persoon op de reis aangenaam verrast. We kijken uit naar deze kar op de Belgische wegen. Dit is, na de Tivoli, SsangYong's kans om zichzelf trots op de kaart te zetten in Europa.

Image
ssangyong_rexton_trans_eurasia_trail_almaty_to_astana_deel_3

Kleine anekdote: Tijdens de rit volgde de witte Mercedes Sprinter bus ons de hele tijd. Wat daar het nut van was weten we niet zeker. Verder was er geen hulpwagen, geen service mobiel met onderdelen. Gewoon de 5 Rextons. Reserve onderdelen hadden er normaal wel bij geweest. Maar die had China niet binnengelaten en konden dus niet mee op de reis. De Rexton's... die bollen rustig verder met een nieuwe lading journalisten richting Londen, 6.400 km ver. Al maken ze eerst nog een tussenstop op het autosalon van Frankfurt. Waar we onze trouwe Rexton terug kunnen ontmoeten.

Reactie toevoegen

Je moet ingelogd zijn om reactie te plaatsen.

Inloggen

Uitlaat

Column YW: Ik beken, ik heb keuzestress

In de zoektocht naar vervanging voor de Cactus ben ik tot de conclusie gekomen dat ik de rijdende potplant eigenlijk niet van de hand wil doen. Nee, in de plaats wil ik meer metaal op de oprit. Iets lollig en uniek. In plaats van een dertien-in-een-dozijn MX-5. Misschien wel een grijze Toyota Yaris. Wacht, heb ik dat nu juist geschreven?

avatar
door Yves Wouters
7 years ago

Gastbijdrage: op bezoek bij het Mazda Design Centre Europe

Designstudio’s zijn normaal gezien zwarte dozen die enkel openen wanneer een nieuw model of concept wagen gelanceerd wordt. Mazda gaf ons echter de kans om die doos van haar design centre even op te trekken. Waarop we prompt Ben Hagenaars op pad stuurden, een ontwerper en docent productdesign. Tuur even mee binnen.

avatar
door Wim Verboomen
7 years ago

Dit lekkers viel er te bespeuren op de Silvretta Classic 2017

Heilig automobiel goed en Oostenrijkse bergen, meer heb je niet nodig om heerlijke plaatjes te schieten. AF-fotograaf Glenn Huyben ging een kijkje nemen naar de Silvretta Classic en kwam terug met deze heerlijke beelden. Je kwijlemmer al klaar?

avatar
door Yves Wouters
7 years ago

Op stap met de MINI Countryman en zijn daktent

Een tijdje terug publiceerden we een bericht over de Autohome-daktent voor de Mini Countryman. En aangezien we bij Autofans alles testen waar wielen onder zitten, stond een paar weken later een witte Countryman op onze oprit te blinken.

door Sven Geiregat
7 years ago

Dakkofferfans: review Thule Motion XT

Op skivakantie vertrekken met de wagen gaat meestal gepaard met de nodige dosis bagage-stress. Skilatten, snowboards, boots, helmen en drank voor de après-ski nemen veel plaats in.. Alle mogelijke extra ruimte is dus meer dan welkom.

avatar
door Wim Verboomen
7 years ago

Reportage: Yamaha Meets VW Trailer Assist

Achteruit rijden met je aanhangwagen, caravan of boot. Er staan nog wat mensen op te kijken. Leuk, nu kan iedereen je zien klungelen. Stop ermee! “VW Trailer assist” komt je helpen. Dat moesten we even gaan uitproberen. Net zoals de Yamaha WaveRunner die we te water mochten laten…

7 years ago

Column YW: Zucht, 130 km/u, hier gaan we weer...

130 km/u op de autostrade, federaal minister van Mobiliteit François Bellot (MR) gelooft er in. Net zoals in feeën die muntjes onder je hoofdkussen leggen en een geslaagde beleidsnota van Donald Trump. Waarom geilt de Belg zo hard op die mythische 130?

avatar
door Yves Wouters
7 years ago

Dit zijn de 5 niveaus van autonoom rijden

Media, constructeurs en believers slaan ons om de oren met autonome rijtechnologie. Maar hoe autonoom is autonoom nu eigenlijk? Wandel mee door de vijf niveaus van autonoom rijden.

avatar
door Yves Wouters
7 years ago

Column SG: Ik kocht de meest futuristische Audi ooit gemaakt [Audi A2]

Nee, geen R8 met V10 of SQ7 met twaalf turbo's. Mijn zoektocht naar nieuw vervoer bracht me richting een zeer specifiek A'tje van Audi.

door Sven Geiregat
7 years ago

Sam Dejonghe nam ons mee voor een stevig ritje op Spa

Dat last minute-voorstellen vaak de strafste zijn, dat zullen we geweten hebben. Om 22u30 's avonds het bericht 'zin om morgen mee te rijden met de Seat Leon Cup Racer op Spa?', een dag later om 10u30 in de paddock naast Sam Dejonghe.

7 years ago