Wanneer Polestar zijn 4 onthulde, stonden we allemaal even met onze mond vol tanden. Dat lag er niet zozeer aan dat die zo’n scherp design of zo’n interessante specificaties had want dat hadden we er allemaal wel een beetje van verwacht. Nee, deze Polestar verscheen plots ten tonele zonder achterruit. Daardoor zou je gaan vrezen dat hij even lastig is om mee te leven als pakweg een camionette, al deed Polestar dit natuurlijk niet zonder reden.

Waarom dan?!

Die reden merk je al snel wanneer je plaatsneemt achterin de Polestar 4. Zo noemt het merk dit zelf een D-segment SUV-coupé maar je zou zweren in een auto van het E-segment te zitten. Dat zeggen we niet alleen omdat hij best knap is afgewerkt, maar ook omdat vooral de beenruimte ronduit royaal te noemen is. De hoofdruimte is ook opmerkelijk goed voor een auto met een schuin aflopende daklijn en daarin schuilt Polestars redenering om de ‘4 geen achterruit te geven.

Image

Zo monteerden de Chinese Zweden de dakstructuur, die ervoor moet zorgen dat de auto niet als een kaartenhuisje in elkaar zakt wanneer hij overkop gaat, meer naar achter dan bij conventionele auto’s. Daardoor zitten de achterste passagiers op hun beurt verder naar achter waardoor ze meer ruimte krijgen. De plaatsing van die structurele balk achter hun hoofden zorgt er echter wel voor dat er tussen die balk en de achterklep maar een klein brievenbusje aan doorkijkruimte meer overblijft. Over zo’n kleine achterruit zou het complete autojournaille natuurlijk steen en been geklaagd hebben, dus Polestar moest iets beters verzinnen.

HD-beeld en waterafstotende lens

Enter: de spiegelcamera. Dat idee is op zich niet helemaal nieuw want je vindt al digitale binnenspiegels in alles van een Land Rover Defender tot een Toyota RAV4. Het verschil is echter dat die auto’s allemaal nog achterruiten hebben dus deactiveer je het display, dan krijg je gewoon een traditionele spiegel met een zicht naar achter. Ook in de Polestar 4 kan je de spiegelcamera uitschakelen maar het enige dat je dan ziet, is je achterpassagiers voor een compleet gesloten achterkant.

Image

Kortom: de digitale achteruitkijkspiegel moet in dit geval wel héél geavanceerd zijn om het gemis van een achterruit goed te maken… en dat is hij ook. Zo vind je in de plaats van de traditionele spiegel een 8,9-inch HD-scherm en dat ontvangt zijn beeld van een 2.5-megapixelcamera bovenaan de achterklep. Dat beeld wordt volgens Polestar in real-time doorgegeven zodat je geen vertraging merkt, terwijl de hoge plaatsing van de camera en een waterafstotende film over de lens zorgen dat je beeld nooit bevuild wordt.

Breder dan je gewend bent

Dat is natuurlijk allemaal theorie, maar hoe vertaalt zich dat in de praktijk? Het moet gezegd: daar merk je meteen dat het zicht veel ruimer is dan je gewend bent. Zo strekt het beeld zich uit over een hoek van 121 graden en een traditionele spiegel komt daarbij niet in de buurt, alleen al omdat de flanken van de auto op een bepaald moment in de weg gaan zitten. De hoogte kan je dan weer naar wens aanpassen en daar kan je zelfs zo ver in gaan, dat je enkel de bovenkant van de auto achter je ziet. Wat je daar dan nog aan hebt, weten we niet maar het kan wel.

Image

Hou je het daarentegen nuttig, dan geeft dat HD-scherm alles haar- maar dan ook hààrscherp weer. Over de kwaliteit valt dus allesbehalve te klagen en de helderheid kan je aanpassen om ’s nachts niet verblind te raken. O ja en net als een echte spiegel geeft dat scherm natuurlijk het spiegelbeeld weer van wat er achter je gebeurt, kwestie van niet verward te raken over wat nu links of rechts is… Maar dat doet de achteruitrijcamera van grootmoe’s Honda Jazz natuurlijk ook.

Lichte hoofdpijn

Bij stilstand ziet alles er dus piekfijn uit, maar wat gebeurt er wanneer je ermee gaat rijden? Wel, dan krijg je de eerste paar keer misschien wat lichte hoofdpijn. Dat is geen mop: gedurende de eerste dagen van onze testweek kregen we — toevallig of niet — steevast een zwaar hoofd wanneer we eens wat langer met de Polestar onderweg waren geweest. De reden daarvoor is eigenlijk niet ver te zoeken: in een spiegel kijken je ogen ver en naar een scherm kijken ze dicht.

Image

Je ogen zijn intussen dus zo gewend dat ze ver gaan moeten kijken wanneer je de achteruitkijkspiegel opzoekt, dat het aanvankelijk moeite kost om ze elke keer weer scherp te stellen op een scherm dat 30 centimeter voor je gezicht hangt. Let wel: we zeggen daar bewust “aanvankelijk”. Polestar betaalt ons niet om dit te zeggen — echt waar — maar die digitale binnenspiegel went. Na een paar dagen zijn je ogen namelijk niét meer voorgeprogrammeerd om ver te kijken en het gevolg is dat je dan hetzelfde gewenningsproces opnieuw doormaakt wanneer je na een weekje Polestar 4’en… in je eigen auto zonder spiegelcamera stapt!

Vaarwel, verblinding

Eens je dan aan die digitale achteruitkijkspiegel gewend bent, merk je er ook effectief flink wat voordelen van. Zo is het beeld vooral ’s nachts een stuk scherper en helderder dan gelijk welke echte spiegel voor elkaar krijgt. Bovendien word je niet verblind wordt door de koplampen van andere weggebruikers, zelfs wanneer die vergeten zijn om hun grootlichten af te zetten — je kent ze wel. Overdag pluk je dan weer de vruchten van dat brede beeld want dode hoeken heeft de Polestar 4 daardoor niet.

Image

Het blijft trouwens niet bij dat brede beeld want gebruik je braaf je richtingaanwijzers, dan draait de camera telkens een stukje in de richting waar je heen gaat om nog duidelijker te zien of daar niemand in je weg rijdt. Hetzelfde gebeurt wanneer je de aandrijflijn in z’n achteruit zet: dan kipt de camera wat naar onder. Die functies kan je echter ook afzetten als je liever een vast beeld hebt en als we eerlijk zijn, zagen wij vooral van dat laatste de meerwaarde niet in. Zo heeft je Polestar naast die spiegelcamera nog 11 andere camera’s op zak dus je ziet echt wel genoeg wanneer je achteruit inparkeert.

Vervang die zijspiegels niét!

Eén ding kon die digitale achteruitkijkspiegel echter niet goedmaken, hoe haarscherp en meedraaiend hij ook is: dieptezicht. Dat hebben je ogen op een scherm namelijk niet en in een spiegel wel. Daardoor is het moeilijker om langs de virtuele binnenspiegel van je Polestar in te schatten hoe ver een achterligger precies van je verwijderd is wanneer je bijvoorbeeld een inhaalmanoeuvre op de snelweg wil uitvoeren, en heb je nog steeds de bevestiging van je ouderwetse zijspiegels nodig. Met andere woorden: vervang die zijspiegels niét door camera’s, Polestar, want dan ben je die bevestiging als bestuurder kwijt.

Image

Maar dus: valt er te leven met die digitale achteruitkijkspiegel van de Polestar 4? Jazeker, want in veel gevallen is die effectief competenter dan een traditionele spiegel. Wil dat daarom echter zeggen dat wij hem verkiezen boven zo’n traditionele spiegel? Dat nu ook niet. Zo merken we dat we toch iets vaker dan gewoonlijk teruggrijpen naar de zijspiegels voor bevestiging dus hoe goed die waterafstotende camera ook mag zijn, volledig vertrouwen doen we ‘m niet… Maar een argument om de Polestar 4 te laten staan, is zijn gebrek aan een achterruit wat ons betreft dus niet.