Chinese automerken hebben in eigen land wel vaker meer modellen dan bij ons. Sterker nog: in heel wat gevallen hebben die merken heuse submerken die dan elk hun eigen doelpubliek aanspreken, of dat nu een exclusiever of net een prijsbewuster doelpubliek is. In die laatste categorie speelt Mona, het budgetvriendelijkere dochtermerk van Xpeng, en één van de auto’s van dat merk maakte zopas zijn intrede in Europa.

Elke keer wanneer de paus van auto wisselt, levert dat steevast leuke beelden op. Een pausmobiel heeft namelijk telkens zo’n gekke glazen kooi achterop dus het is interessant om te zien wat dat met het design van bepaalde auto’s doet.

Vorige maand viel er goed nieuws in de bus van de Gentse Volvo-fabriek. Dat nieuws kwam namelijk in de vorm van een cheque ter waarde van 119 miljoen euro — geef toe: zelf zou je ook tevreden zijn. Die 119 miljoen euro kwamen van de Vlaamse overheid, die dus flink investeert om de fabriek in leven te houden.

Een paar jaar geleden pakte Stellantis uit met een verrassend stukje nieuws. Het moederhuis van onder andere Peugeot, Opel en Fiat had namelijk een joint-venture uit de grond gestampt met de Chinese start-up Leapmotor. Daardoor ging Stellantis modellen van Leapmotor verkopen in z’n eigen showrooms bij wijze van budgetvriendelijk alternatief.

Welke Chinese tweedehandswagen doet ons hartje sneller slaan? Om dat te weten keek AutoScout24 daar waar heel wat mannen liever niet hebben dat er gekeken wordt: in de zoekgeschiedenis.

3 procent 

In drie jaar tijd is het marktaandeel van de Chinese merken meer dan verdrievoudigd, van ongeveer 1,1% in 2022 tot meer dan 3% in 2025 (januari – september). Deze evolutie is te danken aan de komst van nieuwe merken, maar ook aan de consolidatie van reeds gevestigde constructeurs. En na verloop van tijd komen die wagens uiteraard op de tweedehandsmarkt terecht.

Waren Chinese merken enkele jaren geleden nog een fenomeen in de marge, met slechts enkele spelers die een ietwat geloofwaardig marktvolume haalden, dan staan de zaken er vandaag helemaal anders voor. Gezamenlijk weten de merken al een serieus deel van de Europese koek te claimen, individueel zijn sommige constructeurs zelfs groter dan sommige gevestigde waarden. Dat vertelt JATO Dynamics op basis van de Europese auto-inschrijvingen van de maand augustus.

Rome werd niet in één dag gebouwd, zegt men wel eens, en dat geldt ook voor de aanwezigheid van Chinese automerken in Europa. Een tiental jaar terug was die aanwezigheid namelijk nog verwaarloosbaar en wanneer de eerste merken uit het Verre Oosten onze markt bereikten, stond de Europeaan ook niet te springen om er plaats in te nemen. De term ‘Chinees’ heeft voor sommige mensen dan ook een negatieve bijklank, maar is dat anno 2025 nog wel zo?

Wat is dit?

Dit is de Voyah Free maar doet die merknaam niet meteen een Chinees belletje rinkelen, dan doet ‘Dongfeng’ dat misschien wel. Daarvan testten we eerder al de budgetvriendelijke Box maar een beetje zoals Volkswagen is Dongfeng niet alleen een merk. Dongfeng is een Chinese groep met ook merken zoals Forthing onder zich — nog steeds niks? — en natuurlijk Voyah.