Het idee van een plug-inhybride klinkt perfect. Rij je relatief korte afstanden — zoals vrijwel elke dag dus — dan doe je dat volledig elektrisch en stoot je niks uit. Die paar keer per jaar dat je echter een langere afstand aflegt, neemt een verbrandingsmotor het over en kom je zo toch zonder laden op je bestemming.
Je kijkt naar een heel speciale Mercedes-Benz eVito. Dit is immers de ELF, wat staat voor Experimental Lade Fahrzeug, een rijdend oplaadlaboratorium, zeg maar. Deze stekkerbus kan immers op meerdere manieren razendsnel z’n accu vullen, en daar heb je niet altijd een laadkabel voor nodig.
Zo kan deze eVito ELF aan 900 kW laden aan de gekende CCS-snellader. Nog niet genoeg? Dan kan je rekenen op de MCS (Megawatt Charging System)-aansluiting in de neus van de wagen. Die trekt het laadvermogen op naar maar liefst 1.000 kW, oftewel 1 megawatt.
Rome werd niet in één dag gebouwd, zegt men wel eens, en dat geldt ook voor de aanwezigheid van Chinese automerken in Europa. Een tiental jaar terug was die aanwezigheid namelijk nog verwaarloosbaar en wanneer de eerste merken uit het Verre Oosten onze markt bereikten, stond de Europeaan ook niet te springen om er plaats in te nemen. De term ‘Chinees’ heeft voor sommige mensen dan ook een negatieve bijklank, maar is dat anno 2025 nog wel zo?
Een paar jaar geleden kwam er een onderzoek naar boven dat de reactie van de Europeaan onder de loep nam wanneer die een lekke autoband had. Wat bleek: slechts 46 procent van de toen 6.000 respondenten zou zelf de band proberen vervangen of herstellen terwijl de rest hulp zou inschakelen. Nu heeft bandenfabrikant Bridgestone diezelfde vraag ook eens gesteld aan 1.000 Belgen, dus scoren we beter of slechter dan het Europese gemiddelde?
De resultaten van de Initial Quality Survey van J.D. Power zijn binnen, en ze zorgen weer voor de nodige controverse. Zo heeft het Amerikaanse onderzoeksbureau deze keer bijna 100.000 eigenaren van een 90 dagen jonge auto gevraagd naar het aantal problemen die ze al met die auto ondervonden hebben. De resultaten hebben ze dan uitgedrukt in aantal problemen per 100 auto’s en verzameld in een ranglijst… Alleen: die ranglijst bevat een aantal bizarre uitschieters.
We hoeven het je intussen niet meer te vertellen, maar zelfs het officiële WLTP-rijbereik van een elektrische auto moet je met een flinke korrel zout nemen. Zo is het verbruik in werkelijkheid natuurlijk afhankelijk van heel wat omstandigheden, van de buitentemperatuur tot de snelheid waaraan je rijdt. Met name hoge snelheden trekken de accu een stuk sneller leeg, al heeft niet elke EV daar even veel last van.
Kijk je even rond in ons straatbeeld, dan kan je er bijna niet om heen. Zo zijn de meeste auto’s zwart, wit of het liefste natuurlijk een grijstint. De reden daarvoor is niet ver te zoeken: een auto in een felle kleur is smaakgevoeliger, en zou daarom dus minder potentiële kopers aanspreken wanneer je hem tweedehands weer wil verkopen. Precies daarom worden auto’s met neutrale kleuren doorgaans ook gestimuleerd in de keuze voor een bedrijfswagen maar euh… Klopt die redenering eigenlijk wel?
Elon Musk is altijd al een ietwat polariserend figuur geweest, maar tegenwoordig verdeelt de Tesla-topman wel écht de meningen. Dat geldt met name in de VS, waar Musk aan de zijde van president Donald Trump de hele politiek over een andere boeg gooit.
De elektrische opmars mag dan een beetje gestagneerd zijn het afgelopen jaar, maar we kunnen er toch niet om heen. Op een paar jaar tijd is het aandeel aan EV’s in de verkopen van nieuwe auto’s namelijk drastisch gestegen, dus stilaan zijn er toch wel écht veel elektrische auto’s op onze wegen.
ADAS — kort voor Advanced Driver-Assistance Systems — zijn tegenwoordig niet gewoon een luxe, maar een noodzaak. Sinds midden vorig jaar moeten alle nieuw verkrijgbare auto’s in de EU namelijk beschikken over een hele reutemeteut aan rijhulpsystemen, van een rijstrookassistent tot een geluidssignaal wanneer je de snelheidslimiet overschrijdt.
