Je hebt het vast ook gemerkt, maar de wereld bleef niet bepaald stil wanneer Ferrari zijn eerste elektrische auto onthulde. Dat lag er niet zozeer aan dat die Luce elektrisch was, het probleem zat ‘m in het design en het formaat van de auto. Heel wat liefhebbers vonden de Luce niet binnen het gamma van Ferrari passen en de ene na de andere designer greep zelfs naar z’n (digitale) pen om te tonen dat het beter kan.

Een klein jaar geleden trakteerde Honda ons eindelijk op iets waar wij Autofans al jaren naar vragen: een gloednieuwe coupé. Toegegeven: dat was dan wel een coupé met Civic-genen maar laat dat de pret niet drukken, want de Prelude kreeg wat snufjes mee van de Civic Type R.

Geef het maar toe: ook jouw nieuwe auto heeft een automatische versnellingsbak. We begrijpen ook wel waarom: zelf schakelen is wel eens leuk maar stiekem is het gewoon comfortabeler en efficiënter om je auto dat werk te laten doen. Dat weten ze bij McLaren trouwens al langer dan vandaag: zij vertellen ons al jaren dat een automaat met schakelpedaaltjes beter is dan een klassieke versnellingspook… En dat maakt hun volgende supercar alleen maar specialer. 

Dat niet iedereen op massa’s cilinders en nog meer pk’s zit te wachten, dat hebben stiekem slechts een paar fabrikanten begrepen. Kijk maar naar Mazda dat heel wat liefhebbers gelukkig maakt met een simpele MX-5, al doet één landgenoot het wat ons betreft nog beter als het op het aanbieden van pure no-nonsense sportwagens aankomt.

Achter zijn naam, die verwijst naar een middeleeuws strijdros, gaat bij de Bugatti Destrier een waanzinnig idee schuil: de Bolide, de meest extreme hypercar voor het circuit van het merk, nemen... en alles wat hem zo aerodynamisch radicaal maakt verwijderen, om hem zo een stuk beschaafder te maken!

De lokroep naar puristische sportwagens wordt steeds groter onder autofans. Hoewel wij dan denken aan een heerlijke achterwielaangedreven lichgewicht coupé met een pk'tje of 250, haal je daar geen spotlights mee op sociale media natuurlijk. Het kersverse Italiaanse Silvestri Automobili ziet de zaken dus net iets anders. Heel anders.

Er was een tijd waarin je van vrijwel elke serieuze Mercedes een open versie kon krijgen. Zo waren er cabriolets op basis van de C-Klasse, de E-Klasse en de S-Klasse terwijl de SLK een compacte roadster wou zijn onder de SL, een meer luxueuze open GT. Over GT’s gesproken: AMG maakte ook nog eens een cabrioversie van zijn sportiefste model dus dat zette de teller op het hoogtepunt op zes stuks.

Schuiven we onze liefde voor de Porsche 911 even aan de kant, dan is er stiekem toch iets vreemd aan zijn indeling. Met zowel de motor als de aandrijving achteraan zou je namelijk verwachten dat er gewoon te veel gewicht achter de achteras zit, en dat je dat gaat voelen aan het rijgedrag. Gek genoeg is dat niet zo want zo’n 911 stuurt subliem, maar puur theoretisch zou een middenmotor misschien logischer zijn… Maar of dat dan in de praktijk ook zo is? 

Een supercar met terreincapaciteiten klinkt als een compleet irrelevant idee, tot je het eindresultaat ziet. Dat toonde Porsche ons als eerste met zijn 911 Dakar, tot Lamborghini er nog een schepje bovenop deed bij de introductie van de Huracan Sterrato.