Zo’n 25 jaar geleden pakte Toyota uit met de Prius, een auto die gezien wordt als de eerste echte hybridewagen ter wereld. Het eigenzinnige model wist niet alleen heel wat beroemdheden te overtuigen die een milieubewust imago wilden uitdragen, maar de Prius verbruikte ook daadwerkelijk flink wat minder. Daarmee luidde hij een nieuw tijdperk in voor Toyota, dat naast zijn reputatie op vlak van betrouwbaarheid ook steeds meer gezien ging worden als hét hybridemerk bij uitstek. Dat merk je vandaag meer dan ooit aan hun geëlektrificeerde gamma.

Ook een low-budgetmerk als Dacia moet mee met de tijden. Hoewel de Roemenen — in tegenstelling tot moederhuis Renault — nog geen zuiver elektrische beloftes hebben uitgesproken, toonden ze bijvoorbeeld wel al een eerste EV.

Nieuwe bazen betekent nieuwe wetten, ook bij Alfa Romeo. Sinds de toetreding tot het Stellantis-concern moet het Italiaanse passiemerk dus nog maar eens zijn kar keren, en die dendert tegenwoordig letterlijk en figuurlijk in de andere richting van achterwielaandrijvers als de Stelvio en de Giulia. Het nieuwe management heeft namelijk beslist dat Alfa Romeo simpelweg geen passiemerk meer kan zijn als het ook winstgevend wil zijn… En dat alles begint met deze Tonale.

Een paar maanden geleden trok Bugatti het doek van de Mistral, een open hypercar die zijn platform deelt met de Chiron.

Een weekje leven met een Honda Civic maakt je bewust van een pijnlijk contrast. Voor iedere Civic die je namelijk tegen het lijf rijdt, ben je eerst een paar tientallen Volkswagen Golfjes, Peugeot 308’en en zelfs Toyota Corollae gepasseerd. Een blik op de voorgaande generaties van de Honda leert misschien wel waarom, want het is geleden van de vroege jaren 2000 dat we nog eens een conventioneel gelijnde Civic te zien kregen.

Willens of nillens, de Mazda MX-5 behoort tot een uitstervend ras. Als lage tweezitscabrio is hij al niet bepaald mainstream, maar de sportieveling houdt ook vast aan relatief compacte, atmosferische verbrandingsmotoren om zijn gewicht laag te houden.

Zes jaar geleden ging bij Toyota het doek van de C-HR, en die was op zijn zachtst gezegd zijn tijd vooruit. De crossover nam namelijk zo’n gewaagd design mee naar het modaalste segment van de markt, dat je het ding aanvankelijk maar zelden op de weg zag. De C-HR bleek echter wat weg te hebben van een goede wijn — en dat is waarschijnlijk de enige keer dat iemand het model daarmee vergeleken heeft.

In de loop der generaties is de Nissan X-Trail licht gewijzigd. Aanvankelijk was het een crossover met sterke terreincapaciteiten, maar met de komst van de kleinere Qashqai heeft de grote broer een meer gezinsgerichte rol ter harte genomen. Zo ontpopte de X-Trail zich al enige tijd geleden tot één van de populairste zevenzits crossovers in het segment. Dat is niet anders bij de nieuwe generatie, al zijn ze daarvoor wel helemaal opnieuw begonnen.

Lexus is een clubje voor en door eigenzinnigaards, en dat heeft zo zijn voor- en zijn nadelen. Zo hebben de Japanners vaak jaren voorsprong op hun concurrenten wanneer het op design aankomt — kijk maar eens naar een IS 300h en maak jezelf wijs dat die tien jaar geleden ontworpen werd — maar houden ze soms ook halsstarrig vast aan bepaalde zaken die écht niet beter zijn.

We gaan er geen doekjes om winden: Mazda heeft een best langdradige video gedeeld waarin CEO van het merk uitlegt wat we zoal mogen verwachten in de toekomst. Wie het tot het einde volhield werd echter beloond, want in de laatste minuten van het filmpje plagen de Japanners met een aantal flarden van een bloedmooie, gestroomlijnde coupé. Mazda noemt hem voorlopig de 'Vision Study', en meer mogen we er nog niet over weten.